వ్రాసినది: NS Murty | నవంబర్ 24, 2014

XXXI ఎమిలీ డికిన్సన్, అమెరికను కవయిత్రి

భవిష్యత్తు ఎన్నడూ మాటాడలేదు;
మూగవాళ్ళలా కనీసం ఎన్నడూ
చేష్టలతోనో, సంజ్ఞలతోనో నిగూఢమైన
భావి విషయాలను తెలియపరచనూలేదు.    
కానీ, సరియైన సమయం వచ్చినపుడుమాత్రం
వాటిని అక్షరాలా ఆచరణలో చూపిస్తుంది…వాటిని       
తప్పించుకుందికీ, ప్రతిక్షేపించడానికీ
చెయ్యగల అన్ని అవకాశాలని ముందే వమ్ముచేస్తూ.  
సంపదలైనా, సర్వనాశనమైనా
రెంటిపట్లా దానికి ఒకే అనాశక్తత;
విధి దానికి ఆదేశించిన శాసనాన్ని
తు.చ. ఆచరించడమే దాని కర్తవ్యం.
.
ఎమిలీ డికిన్సన్
December 10, 1830 – May 15, 1886
అమెరికను కవయిత్రి.

 

XXXI   
.
The Future never spoke,
Nor will he, like the Dumb,
Reveal by sign or syllable
Of his profound To-come.
But when the news be ripe,
Presents it in the Act–
Forestalling preparation
Escape or substitute.
Indifferent to him
The Dower as the Doom,
His office but to execute
Fate’s Telegram to him.
.
Emily Dickinson

December 10, 1830 – May 15, 1886

American Poetess
(From: The Single Hound, Poems of a Lifetime)
http://digital.library.upenn.edu/women/dickinson/hound/hound.htmlXXXI

ఆమె వేకువ తుషారంలా హరించిపోయింది
సూర్యుడు ఇంకా పైకి ఎగబ్రాకక ముందే;
ఆమె జీవించింది ఎంత స్వల్పసమయమంటే,
నిట్టూర్పు అంటే అర్థం ఏమిటో ఆమెకి తెలీదు.

గులాబి చుట్టూ దాని సువాసన వ్యాపించినట్టు
ఆమె చుట్టూ ప్రేమ తేలియాడింది.
గుట్టుచప్పుడుకాకుండా, మృత్యువు సమీపిస్తోందన్న
స్పృహ, భయంలేకుండా,ఆమె పెరిగింది.

ప్రేమే ఆమె సంరక్షకురాలిక్కడ
కానీ, ప్రేమే మృత్యువుముందు తలవాల్చింది
ప్రేమకి దయ కలిగినప్పుడు భయం దేనికి,
కానీ, మృత్యువు అంత దయతో ఉంటుందా?
.
హార్ట్ లీ కోలరిడ్జ్ ‘

19 September 1796 – 6 January 1849
ఇంగ్లీషు కవి

Early Death

.

She pass’d away like morning dew

Before the sun was high;

So brief her time, she scarcely knew

The meaning of a sigh.

As round the rose its soft perfume,

Sweet love around her floated;

Admired she grew—while mortal doom

Crept on, unfear’d, unnoted.

Love was her guardian Angel here,

But Love to Death resign’d her;

Tho’ Love was kind, why should we fear

But holy Death is kinder?

.

Hartley Coleridge.

19 September 1796 – 6 January 1849

English Poet

1796–1849

Poem Courtesy:

The Oxford Book of English Verse: 1250–1900.

Ed: Arthur Quiller-Couch, 1919.

వ్రాసినది: NS Murty | నవంబర్ 21, 2014

డబ్బు… ఫిలిప్ లార్కిన్, ఇంగ్లీషు కవి

మూడునెలలకొకసారి, కదూ, డబ్బు నన్ను దెబ్బలాడుతుంటుంది
“ఎందుకిక్కడ నన్ను ఇలా వృధాగా పడి ఉండమంటావ్?
నువ్వు ఇంతవరకు ఎరుగని వస్తువుల్నీ, సుఖాన్నీ ఇవ్వగలను.
మించిపోయిందిలేదు ఇప్పుడైనా కొన్ని చెక్కులు సంతకం చెయ్యి.”

నేను మిగతావాళ్ళవంక చూస్తాను, వాళ్ళడబ్బుల్తో ఏమిటిచేస్తారా అని.
మేడమీద అయితే ఖచ్చితంగా డబ్బు దాచుకోరు.
బహుశా ఈపాటికి, కారూ, పెళ్ళామూ, రెండో ఇల్లు ఉండి ఉంటుందేమో
జీవితంలో డబ్బు పాత్ర చాలానే ఉందని ఒప్పుకోవాల్సిందే.

- నిజానికి, తరిచిచూస్తే, వాళ్ళలో ఒక సామాన్యధర్మం కనిపిస్తుంది:
నువ్వు పదవీ విరమణ చేసేదాకా యవ్వనాన్ని ఆపలేవు కదా,
నువ్వు బాంకులో ఎంత జీతం దాచుకున్నా*, నువ్వు దాచినడబ్బు
చివరకి మరణశయ్యమీది క్షవరానికి **చాలదు.

నేను కాసుల సంగీతం వింటుంటాను.  అదెలా ఉంటుందంటే
ఫ్రెంచి కిటికీలోంచి ఒక మహా పట్టణాన్ని చూసినట్టుంటుంది,
సూర్యాస్తమయవేళలో… అక్కడి మురికివాడలూ, కాలువలూ,
పిచ్చిగా అలంకరించిన చర్చిలూ… ఓహ్,  చాలా బాధాకరమైన దృశ్యం.
.
ఫిలిప్ లార్కిన్

9 August 1922 – 2 December 1985

ఇంగ్లీషు కవి

  (Note: (For the terms in the original Poem)

  *Bank Your Screw: (English Slang) To save in the Bank

 **Shave : The fee of Mortician to make the dead body look good in the coffin)

 .

Money

.

Quarterly, is it, money reproaches me:

‘Why do you let me lie here wastefully?

I am all you never had of goods and sex.

You could get them still by writing a few cheques.’

 

So I look at others, what they do with theirs:

They certainly don’t keep it upstairs.

By now they’ve a second house and car and wife:

Clearly money has something to do with life

 

- In fact, they’ve a lot in common, if you enquire:

You can’t put off being young until you retire,

And however you bank your screw*, the money you save

Won’t in the end buy you more than a shave.**

 

I listen to money singing. It’s like looking down

From long French windows at a provincial town,

The slums, the canal, the churches ornate and mad

In the evening sun. It is intensely sad.

.

Philip Larkin

9 August 1922 – 2 December 1985

English Poet

 

 

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/search/label/Poet%3A%20Philip%20Larkin

వ్రాసినది: NS Murty | నవంబర్ 20, 2014

పేరు… అలెగ్జాండర్ పుష్కిన్, రష్యను కవి

నా పేరుతో నీ కేమిటి అనుబంధం? అది సమసిపోతుంది
దూర తీరాలలో ఎక్కడో ఏకాంతంగా
దొర్లుకుంటూ వెళ్ళి ఒడ్డున పగిలైన అలలా…
లేదా, చీకటి కీకారణ్యంలో ఒక కేకలా.

నీ వాళ్ళ సమాధులమధ్య
ఒక స్పందనలేని గీతగా మిగులుతుంది;
అర్థం కాని భాషలో గజిబిజిగా
అల్లుకున్న ఒక సమాధి లిపిలా

అదేమిటి మరి? ఎప్పుడో గతించిన కాలం,
ఎన్నో పిచ్చి కలలమధ్య తప్పిపోయిన ఒక కల,
జ్ఞానదేవత కటాక్ష వీక్షణాలు
జ్ఞాపకాలుగా నీ ఆత్మపై ప్రసరించవులే.

ఒకవేళ నీకు బాధకలిగితే
నా పేరు నిట్టూరుస్తూ, ఆవరించిన
నిశ్శబ్దానికి చెప్పు, “జ్ఞాపకం నిజమే!
నాకోసం కొట్టుకునే గుండె ఒకటుండేది.”
.
అలెగ్జాండర్ పుష్కిన్
రష్యను కవి.

.

The Name

.

What is my name to you? ‘T will die:

a wave that has but rolled to reach

with a lone splash a distant beach;

or in the timbered night a cry …

 

‘T will leave a lifeless trace among

names on your tablets: the design

of an entangled gravestone line

in an unfathomable tongue.

 

What is it then? A long-dead past,

lost in the rush of madder dreams,

upon your soul it will not cast

Mnemosyne’s pure tender beams.

 

But if some sorrow comes to you,

utter my name with sighs, and tell

the silence: “Memory is true -

there beats a heart wherein I dwell.”

.

Alexander Pushkin

 6 June 1799 – 10 February 1837

Russian Poet

 

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.in/2001/04/name-alexander-pushkin.html

వ్రాసినది: NS Murty | నవంబర్ 18, 2014

What if … Nishigandha, Telugu, Indian

Silly! These evenings are always like that…

They gently walk through the open windows

And over the frail fagged countenances.  

 

A dewy flower flutters, swings and drops

Into the valley like a streak of light.

And a long reticent journey begins…

 

What if those nights hadn’t cared to visit

Brushing aside the catch of soft dusky sunshines?  

 

What if they didn’t play time and again

Like the haunting lyrics of the favorite song

The supposedly forgotten uninhibited laughters

And the concerns under the daily routine?!

Over the listlessly severing minute sands

The iterating I’s spraying from me

Amuse fancifully under the moonlight.

When will it dawn that the sought after was lost forever?!  

How many times ever you entreat, “Oh! Not now…”

The rain comes down…

With the counting of differences, and

Squaring out of obstinacies

The soul gets soiled within.

Why these nights dawn, I wonder!

Neither can they quench the thirst of this fictile bowl

Nor can they conceal it deftly.

 

Is it a sense of vacuity, or immutability?

Before the hands, stretched out for long into the darkness

In hope of an answer descending like a crescent,

Could be folded and withdrawn fully

The whiff amidst the leaves

And the birds in their nests

And the breaking of the seed in the soil

All steadily cease.

 

As the childhood story

Slowly unwinds as I slip into sleep

Suddenly, mother flashes in memory

And with her, her fever.

 

Does the sudden shuddering fear know

Why these nights come at all?

And having come once, why repeat over and over?

.

Nishigandha

Telugu, Indian

.

Nishigandha

Nishigandha

Kiran Yalamanchi, more popular by her pen name Nishigandha, was born and brought up in Vijayawada, Andhra Pradesh. She is an engineer by profession and is currently living in USA. In her own words: “Poetry is my invisible friend stands right next to me and holds my hand in every emotional stage! I don’t publish a lot but I do write more often.. almost everyday.”

 She is a blogger  since July 2007 running her blog మానసవీణ ( http://nishigandha-poetry.blogspot.com/ )

.

కొన్ని రాత్రిళ్ళు రాకపోతేనేం!?

.

సాయంత్రాలెప్పుడూ ఇంతే
తెరిచిన కిటికీల్లోంచీ.. అలసిన మొహాలమీద నించీ
సుతారంగా నడిచెళ్ళిపోతుంటాయి…

కాంతిగా కదిలీ, ఊగీ, రెపరెపలాడీ, చెమ్మగిల్లిన ఒక పువ్వు

లోయలోకి జారిపడుతుంది
ఇంకొక సుదూర మౌన ప్రయాణం మొదలవుతుంది.

ఒడిసిపట్టుకున్న నీరెండల్ని తోసేసుకుంటూ
కొన్ని రాత్రిళ్ళు రాకపోతేనేం!?

మర్చిపోయాననుకున్న నవ్వుల్నీ
మామూలైపోయానుకున్న బెంగల్నీ
ఇష్టమైన పాటలోని నచ్చిన పదాల్లాగా
మళ్ళీ మళ్ళీ వినిపించకపోతేనేం!?

నాలోంచి తొణికిపోయిన పలు నేనులు
వేలవేలుగా చీలిన క్షణాల ఇసుకరేణువుల్లో
వెన్నెలకుప్పలు ఆడుతుంటాయి
వెదుకుతున్నదే తప్పిపోయిందని ఏ ఝాములో తెలుస్తుందో!?

వద్దు వద్దు ఈవేళప్పుడొద్దని మొత్తుకుంటున్నా
మొదలయ్యే వాన..
మాటల లెక్కలూ, పంతాల బేరీజులూ
లోపలంతా ఒకటే వాన
తడిచి తడిచి చిత్తడి అయినా
మట్టిపాత్ర దాహాన్ని తీర్చనూలేక.. ఒడుపుగా మూయనూలేకా
ఎందుకొస్తాయో కొన్ని రాత్రిళ్ళు!

ఏదో లేనితనమా లేక ఏమీ మారనితనమా?

సమాధానం ఏ నెలవంక నవ్వులానో రాలిపడుతుందని

చీకట్లోకి చాచీ చాచీ ఉంచిన చేతుల్ని
ఖాళీగా వెనక్కి తీసుకునేంతలో…

ఆకుల మధ్యలో గాలీ
గూళ్ళల్లో పక్షులూ
విత్తనం చిట్లిన చప్పుడూ
అన్నీ సద్దుమణుగుతాయి

లీలగా మెదిలే పేదరాసి పెద్దమ్మ కధ
మగత మబ్బులో మెల్లగా చుడుతుండగానే
ఉన్నట్టుండి అమ్మ గుర్తొస్తుంది
అమ్మ కొచ్చిన జొరమూ గుర్తొస్తుంది!

ఒక్కసారిగా వణికించిన దిగులుకైనా తెలుసో లేదో

కొన్ని రాత్రుళ్ళు ఎందుకొస్తాయో?
వచ్చి వలయాలై ఎందుకు తిరుగుతాయో!?

 -

నిషిగంధ

వాళ్ళు నన్నో ముసలాడికి ఇచ్చేరు.
ఏ ఆనందమూ లేని పండు ముసలి.
బ్రహ్మముడి నవ్వునుండి బొమముడిలోకి.
అతని గుడిశలో
నా బాల్యం సమాధి,
కన్నీరు ఆగకుండా ప్రవహిస్తోంది
నేను కోరుకున్నది ప్రేమ
నా ఈడువాడే జోడు కావాలని.
చామనచాయతో నవ్వుతూ తుళ్ళే
దున్వా నన్ను ఇష్టపడ్డాడు.
ఓహ్! నన్ను గుంజకి కట్టిపడేస్తున్న పాత ఆచారాలు.
అయ్యో! నాకోసం ఎదురుచూస్తున్న భవిష్యత్తు!
దుఃఖం నన్ను చుట్టుముడుతోంది.
కన్నీళ్ళు జలజలా రాలుతున్నాయి.
ఆ బుల్లి పిట్టలు ఎంతహాయిగా ఉన్నాయో
గూడుకట్టుకుని రమిస్తూ.
వాటి  కువకువలకేరింతలలో
ఏ బాధ అయినా సమసిపోయేలా.
కానీ ఈ ముదుసలి గుడిసే
ఇక నా జీవిత సర్వస్వం
మిగిలింది ఎప్పుడూ ఆశల్లో విహరించడమే
ఊహల్లో దున్వాను తలుచుకోవడమే,
ఇలా కన్నీళ్ళు కార్చడమే.

ఊడ్గరూ నూనుక్కల్ (కేత్ వాకర్ )

3rd November 1920 – 16th September 1993

ఆస్ట్రేలియను ఆదివాసీ కవయిత్రి.

.

OODGEROO NUNUCCAL Australian Aboriginal Poetess Photo Courtesy: http://www.aiatsis.gov.au/collections/exhibitions/iaaw/women.html

OODGEROO NUNUCCAL
Australian Aboriginal Poetess
Photo Courtesy: http://www.aiatsis.gov.au/collections/exhibitions/iaaw/women.html

.

The Child Wife
-
They gave me to an old man,
Joyless and old,
Life’s smile to frown.
Inside his gunya
My childhood over,
And the tears fall down.

It was love I longed for,
Young love like mine,
It was Dunwa wanted me,
The gay and brown.
Oh, old laws that tether me!
Oh, long years awaiting me!
And the grief comes over me,
And the tears fall down.
Happy the small birds
Mating and nesting,
Shrilling their gladness
No grief may drown.
But an old man’s gunya
Is my life for ever,
And I think for ever,
And I think of Dunwa,
And the tears fall down.

.

Oodgeroo Noonuccal (AKA  Kath Walker)

3rd November 1920- 16th September 1993

Australian Aboriginal Poet.

Poem Courtesy: Srinivas Vasudev (https://www.facebook.com/adarinandu?fref=nf)

వాసనచూద్దామని, నా వైపుకి

ఒక లేత గులాబి రెమ్మని వంచేను.

నేను అంతగా వంచినా,

బాగానే, విరిగిపోకుండా నిలదొక్కుకుంది.

కానీ,  దాన్ని వెనక్కి వదిలెయ్యగానే

ఆ నాజూకు కొమ్మ

ఎంత హేలగా, ఎంత తూగుతో

యథాస్థితికి వచ్చిందంటే…

చెప్పడం కష్టం.

నాకు అనిర్వచనీయ ఆనందాన్నిచ్చింది.

నాకు తెలుసు… మీకేమైనా సందేహమా?

వెనుతిరిగి చూస్తే…దానిగురించే గుసగుసలుపోడం విన్నాను.

.
థామస్ ఎడ్వర్డ్ బ్రౌన్

మే 5, 1830- 29 అక్టోబరు 1897

ఇంగ్లీషు కవి

.

.

I Bended Unto Me a Bough of May

 

I bended unto me a bough of May,

That I might see and smell:

It bore it in a sort of way,

It bore it very well.

But, when I let it backward sway,

Then it were hard to tell

With what a toss, with what a swing,

The dainty thing

Resumed its proper level,

And sent me to the devil.

I know it did–you doubt it?

I turned, and saw them whispering about it.

.

Tom Brown

5 May 1830 – 29 October 1897

English Poet

Poem Courtesy: http://wonderingminstrels.blogspot.in/2000/08/i-bended-unto-me-bough-of-may-tom-brown.html

 … నేను ఒంటరిగా సముద్రపొడ్డున నిలబడి ఆలోచిస్తున్నాను

దూసుకువస్తున్న కెరటాలు, అసంఖ్యాకమైన అణువులు
దేనిమట్టుకు అదే పిచ్చిపట్టినట్లు దానిపని అది చేసుకుంటూ
అంత వైరుధ్యంలోనూ కలిసి తెల్లని నురుగు సృష్టిస్తూ…    

యుగాలు జగాలకి ముందు, ఏ కన్నూ దానిపై పడకమునుపు   
ఇప్పటిలాగే, ఏళ్లతరబడి అలా ఒడ్డును బాదుతూనే ఉన్నాయి.
ఎందుకు? ఎవరికోసం? ప్రాణమన్న ఊసులేని
 ఈ మృత గోళం మీద ఎవర్ని రంజింపడానికని?  

పోనీ ప్రశాంతంగా ఉందా? అదీ లేదు.
రోదసిలోకి సూర్యుడు వృధాగా వదిలిన శక్తి అలా ఉండనీదు.
ఒక లవలేశమయినా చాలు, సముద్రం ఎగిసిపడడానికి.   

సముద్రపులోలోపలి పొరల్లో, అణువులు చర్విత చర్వణంగా
రూపుదిద్దుకుంటున్నాయి కొత్తవి అందులోంచి తయారయేదాకా.
వాటికి అవే నకళ్ళు తయారుచేసుకుంటున్నాయి
ఒక కొత్త నాట్యహేలకి  నాందీప్రస్తావన జరిగింది.

పరిమాణమూ, సంక్లిష్టతా పెంచుకుంటూ,
జీవరాశులు, అణు సమూహాలు, DNA, ప్రోటీన్లు
ముందటికంటే సంక్లిష్టమైన నాట్యభంగిమలు దాలుస్తూ   

ఆ జలఊయలలోంచి, ఎండిపోయిన నేలమీదకి
ఇదిగో ఇప్పుడిక్కడ ఒకటి నిలబడింది:
స్పృహగల అణుసమూహం; కుతూహలం కలిగిన పదార్థం.  
సముద్రపొడ్డున నిలబడి, అద్భుతాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపడుతోంది.  

విశ్వమంత పరమాణు సముదాయాన్ని,
నేను, ఈ విశ్వంలో ఒక పరమాణువుని.

.

రిఛర్డ్ ఫీన్మన్

May 11, 1918 – February 15, 1988

అమెరికను భౌతిక శాస్త్రవేత్త

 

.

Richard P Feynman

.

 

Atom in the Universe

.

… I stand at the seashore, alone, and start to think.

There are the rushing waves, mountains of molecules

each stupidly minding its own business

trillions apart yet forming white surf in unison.

 

Ages on ages, before any eyes could see

year after year thunderously pounding the shore as now.

For whom, for what?

On a dead planet with no life to entertain.

 

Never at rest tortured by energy

wasted prodigiously by the sun poured into space.

A mite makes the sea roar.

 

Deep in the sea all molecules repeat the patterns

of one another till complex new ones are formed.

They make others like themselves

and a new dance starts.

 

Growing in size and complexity

living things masses of atoms DNA, protein

dancing a pattern ever more intricate.

 

Out of the cradle onto dry land

here it is standing:

atoms with consciousness; matter with curiosity.

Stands at the sea, wonders at wondering:

 

I, a universe of atoms

an atom in the universe.

.

Richard P Feynman

May 11, 1918 – February 15, 1988

 American theoretical physicist, 

Nobel Prize in Physics in 1965

http://www.winkscorner.com/poems/PoemsAtomintheUniverse.html

 ఎప్పుడైతే నా పగవాడు నిద్రపోతున్నాడని చూశానో

వాడికి ఎదురుగా నిశ్చలంగా నిలబడ్డాను

రాత్రిపూట గుడ్లగూబలా

చేపకోసం ఎదురుచూస్తున్న కొంగలా.

ఒక్క వేటు వెయ్యడానికి కత్తి ఎత్తేను.

అప్పుడు గమనించాను శత్రువు కలగనడం

అతని పెదాలమీద చిన్న దరహాసం మెరిసింది

అతని కాళ్లు వణికేయి

అతను నిద్రలో ఏవో చప్పుళ్ళు చేసేడు

అతని మనసులో ఆనందకరమైన కలే మెదిలుంటుంది.

నాకు ఒక్కడికే ఇది గుర్తుంటుంది.

మిగతావాళ్ళకి అందరికీ

నా శత్రువు గుర్రాన్ని చూపిస్తాను

ఎవరికీ ఈ విషయం చెప్పను

నా వైరిని అతని కలకి వదిలేసాను.

.

నార్మన్ హెచ్ రసెల్

 Nov 3, 1921 – 14th May 2011

అమెరికను కవి

 

Russel_Norman

My Enemy was Dreaming

.

When I found my enemy sleeping

I stood over him and as still

as the owl at night

as the heron waiting fish

I raised  my knife to kill him

then I saw my enemy was dreaming

his mouth made a little smile

his legs trembled

he made small sleep sounds

a happy dream was in his mind

only I  will have this memory

I will show the others

only the horse of my enemy

I  will not tells the others

I left my enemy dreaming his dream.

.

Norman  H Russel

Nov 3, 1921 – 14th May 2011

American Poet

Bio and photo Courtesy:

http://poetredshuttleworth.blogspot.in/2011/10/norman-h-russell.html?showComment=1415718016250#c6480971423648122405

 

వ్రాసినది: NS Murty | నవంబర్ 10, 2014

A Funny Call!… Palaparthy Indrani, Telugu, Indian

My daughter got a new pal yesterday:

It’s our new neighbour’s kid.

My daughter started playing with her happily

displaying all her toys.

That kid was just picking up how to speak.

After a while they both came to me in the kitchen.

“Mommy! I want water,“ asked my daughter.

Immediately, her friend repeated,

“Mommy! I want water.”

My child did not like her friend calling me mommy.

“You should not call my mommy as mommy you know.

You should call her Aunty, understand?” she said to her.

Her friend looked perplexed.

After taking water they were back to their play in the hall.

After some more time, they came back together.

“Mom, give me a laddu!” asked my daughter.

“Mom, give me laddu,” repeated her friend.

“I told you, you should call my mommy as Aunty?”

My daughter did not hide her displeasure.

“No darling! She is only a kid.  She doesn’t know”

I tried to pacify.

She left rather reluctantly.

They came in for a third time.

“Aunty, Aunty! Give me a biscuit,” said my daughter.

“What’s this? Am I Aunty to you?

Have you forgotten how to call me?” I said.

“Give me your ear,” my daughter insisted.

I did not expect I was in for a surprise.

When I bent, she whispered secretly into my ear:

“It is just for fun Mommy!

If I call you Aunty,

She will also call you Aunty. That’s it.

You got me?”

She revealed her intentions.

“What a clever ploy!”

I wanted to say something, but refrained.

And soon, her friend asked,

“Aunty, Aunty! Give me a biscuit. “

.

Palaparthy Indrani.

Palaparthy Indrani

Palaparthy Indrani

Palaparthy Indrani hails from  Avanigadda, Krishna district of AP.  She did Masters in Industrial Engineering.  She lives presently in New Jersey, USA.  She has  2 poetry collections Vanaku tadisina puvvokati (2005) and aDavi darilO gali paaTa (2013), and a Prose collection Bandi Ra (2013) to her credit.  You can find her books at:

http://kinige.com/author/Palaparthy+Indrani

 

ఉత్తుత్తి పిలుపు

.

పాపకి కొత్త చిన్న ఫ్రెండు వచ్చింది.

 

కొత్తగా వచ్చిన పక్కింటివారి పాప.

పాపతో ఆడుకోవడానికి ఇంటికి వచ్చింది.

పాప హాప్పీగా తన బొమ్మలన్నీ చూపించి ఆ పాపతో ఆడుకోవడం మొదలుపెట్టింది.

ఈ ఫ్రెండు ఇప్పుడిప్పుడే మాటలు నేర్చుకుంటోంది.

కొంచెంసేపయ్యాక ఇద్దరూ వంటింట్లోకి వచ్చారు.

అమ్మా! బొబ్బ కావాలి తాగడానికి అన్నది.

వెంటనే ఫ్రెండు పాప, అమ్మా! బొబ్బ కావాలి తాగడానికి! అన్నది.

తన అమ్మని ఆ పిల్ల అమ్మా అనడం పాపకి నచ్చలేదు.

ఆంతీ అనాలి.

అమ్మా అనకూడదు! తెలిసిందా? అన్నది.

అర్ధం కానట్టు చూసింది ఆ పాప.

ఇద్దరూ బొబ్బ తాగేసి మళ్ళీ ఆడుకోడానికి హాల్లోకి వెళ్ళిపోయారు.

కొంచెంసేపయ్యాక మళ్ళీ వచ్చారు పాపా, ఫ్రెండు పాపా.

అమ్మా! లడ్డూ పెత్తు! అడిగింది పాప.

అమ్మా! లడ్డూ పెత్తు! అన్నది ఫ్రెండు పాప.

అంతీ అనాలి. చెప్పానా? అన్నది పాప.

పర్వా లేదు నాన్నా. చిన్న పాప కదా! తెలీదు. అన్నది అమ్మ అనునయంగా.

కానీ పాపక్కొంచెం అసంతృప్తిగానే ఉన్నది.

మూడోసారి మళ్ళీ వచ్చారు ఇద్దరూ.

ఆంతీ!ఆంతీ! బిస్కత్తు పెత్తు అన్నది పాప.

ఆంటీ అంటున్నావేవిటి?? మర్చిపోయావా? ఆశ్చర్యపోతూ అన్నది అమ్మ.

కాదమ్మా! కిందికి దిగు చెబుతాను అన్నది పాప.

అమ్మ వంగి పాపకి చెవి వొగ్గింది.

అమ్మా! ఊరికినే! నిజంగా కాదమ్మా!

ఉత్తుత్తిగా.

నేను ఆంతీ అంతే అది కూడా ఆంతీ అంతుంది.

అందుకని.

అని చెప్పింది పాప అమ్మ చెవిలో రహస్యంగా.

ఓసి పిల్ల తెలివి బంగారంగానూ! అని మనసులో అనుకుంటూ ఏదో అనబోయింది అమ్మ.

ఇంతలోనే-

ఆంతీ!అంతీ!

బిస్కత్తు పెత్తు!

అన్నది పాప ఫ్రెండు పాప.

 

.

పాలపర్తి ఇంద్రాణి .

Older Posts »

వర్గాలు

అనుసరించు

Get every new post delivered to your Inbox.

మరో 582గురు చందాదార్లతో చేరండి

%d bloggers like this: