వ్రాసినది: NS Murty | అక్టోబర్ 25, 2014

బాంబు వ్యాసం … యెహుదా అమిఖాయ్, ఇజ్రేలీ కవి

ఆ బాంబు వ్యాసం ముఫై సెంటిమీటర్లు,

నలుగురు చనిపోయి, పదకొండుగురు గాయపడేలా

దాని ప్రభావం కనిపించింది 7 మీటర్ల వ్యాసంలో.

వాళ్ళ చుట్టూ … ఇంకా పెద్ద కాల వృత్తంలో

బాధావృతమై రెండు ఆసుపత్రులు చెల్లాచెదరైపోయాయి

ఒక శ్మశానం కూడా. కాని పాపం నగరంలో

ఖననం చెయ్యబడ్డ యువతి వచ్చిన

వందకిలోమీటర్లు పైబడిన దూరమూ కలుపుకుంటే

ఆ వృత్తం ఇంకా పెద్దదవుతుంది. 

సముద్రాల్ని దాటి ఎక్కడో దూర దేశపు తీరాల్లో

ఆమెకోశం శోకిస్తున్న ఒంటరి మనిషి  దుఃఖం

ఈ ప్రపంచమంతటినీ ఒక వృత్తంలో చుడుతోంది.

భగవంతుని పాదాలసన్నిధిని చేరి, ఇంకా వ్యాపించే

అనాధల ఆక్రందనలగురించి నేను చెప్పదలుచుకోలేదు.

అవికూడా కలిపితే ఆ వృత్తానికి అంతుగాని

ఏ దేముడి ఆచూకీగాని … ఉండదు.

.

యెహుదా అమిఖాయ్

3 May 1924 – 22 September 2000

ఇజ్రేలీ కవి.

.

The Diameter of the Bomb

.

The diameter of the bomb was thirty centimeters

and the diameter of its effective range about seven meters,

with four dead and eleven wounded.

And around these, in a larger circle

of pain and time, two hospitals are scattered

and one graveyard. But the young woman

who was buried in the city she came from,

at a distance of more than a hundred kilometers,

enlarges the circle considerably,

and the solitary man mourning her death

at the distant shores of a country far across the sea

includes the entire world in the circle.

And I won’t even mention the crying of orphans

that reaches up to the throne of God and

beyond, making

a circle with no end and no God.

.

Yehuda Amichai

3 May 1924 – 22 September 2000

Israeli Poet

వ్రాసినది: NS Murty | అక్టోబర్ 24, 2014

చివరి కవితలు… 12…. ఏ ఇ హౌజ్మన్, ఇంగ్లీషు కవి

దూరంగా పొద్దు కళ్ళు నులుపుకుంటోంది:

సూర్యుడు ఉదయించేడు, నేనూ లేవాలి,

కాలకృత్యాలు తీర్చుకుని, బట్టలేసుకుని, తిని, తాగి,

ప్రపంచాన్ని పరిశీలించి, మాటాడి, ఆలోచించి,

పనిచేసి… ఇవన్నీ ఎందుకుచేస్తున్నానో దేముడికెరుక. 

ఓహ్! ఎన్నిసార్లు స్నానంచేసి, బట్టలేసుకోలేదు!

ఇంత శ్రమపడినందుకూ ఫలితం ఏమైనా ఉందా?

హాయిగా పక్కమీద పడుకుని విశ్రాంతి తీసుకుంటాను:

పది వేలసార్లు నా శక్తివంచనలేకుండా పనిచేశాను

తిరిగి ప్రతీదీ మరోసారి చెయ్యడానికే.

.

ఏ ఇ హౌజ్మన్

26 March 1859 – 30 April 1936

ఇంగ్లీషు కవి

 

 AE Housman

.

Last Poems: XI

 .

Yonder see the morning blink:

   The sun is up, and up must I,

To wash and dress and eat and drink

And look at things and talk and think

   And work, and God knows why.

 

Oh often have I washed and dressed

   And what’s to show for all my pain?

Let me lie abed and rest:

Ten thousand times I’ve done my best

   And all’s to do again.

.

 

A E Housman

26 March 1859 – 30 April 1936

English Poet

Poem Courtesy:

wonderingminstrels.blogspot.in/2000/09/last-poems-xi-e-housman.html

వ్రాసినది: NS Murty | అక్టోబర్ 23, 2014

When will you be back, Pa?… Dr. Pulipati Guruswamy, Telugu, Indian

బ్లాగు మిత్రులకీ, పాఠకులకీ దీపావళి శుభాకాంక్షలు. 

ఈ దీపావళి మీ జీవితాలలో కొత్తకాంతులు నింపుగాక! 

 

 .

“Where is your Pa?

Where is your Pa, shorty?”

They ask me everybody, Pa!

 

The other day

In pitch darkness

Police caught Ma by her hair

And abused her saying

‘You bitch,

When will your man return?”

Whenever my sib wails,

Ma asks,

“Did your Pa come to mind, my baby?”

And breaks down herself.

Leaning on to the tether

She breastfeeds him.

Then, Pa, I feel

If only you had come.

Pa, when you come home

Don’t come by our school.

Police stay put there

Playing cards.

Isn’t there a rifle in your bag?

Why do you, then,

Sneak in stealthily?

 

Tell me, what do you do in the forest?

Aren’t you afraid of bears and tigers?

Who will serve you food?

Is your mother there?

 

Ma insists that I go to bed

No sooner it gets dark.

But I love to sit awake for you.

Why don’t you tell her to eat something?

Ever since you had left

She eats whenever she likes

And sleeps when she can’t help.

But there hangs, always,

In the sling something for you to eat.

 

There was only one wound on your leg

When you came home earlier.

How come there is one more?

Pa! How can you go about

With these wounds?

What will happen if you are at home?

Promise! I will not tell anybody!

I feel like sleeping by you

Throwing my legs over!

Pa, I long to anoint your wound!

Won’t you stay?

 

Pa! What if you come every day?

When the whole village is asleep

Why don’t you come by the backyard in dark?

I shall leave the hasp of the door undone.

I won’t take a wink! Take my word!

I shall sit waiting for you.

I shall ask you something in secret… get me!

 

“Pa! When will you be back?”

.

 

Dr. Pulipati Guruswamy

Telugu, Indian

Image Courtesy: Dr. Pulipati Guruswamy

Image Courtesy: Dr. Pulipati Guruswamy

 

.

అయ్యా మల్లెప్పుడొస్తవే

.

మీ అయ్యేడే?
మీ అయ్యేడే పొట్టిదానా?
అని అందరడుగుతుండ్రే.
గయ్యాల సిమ్మసీకట్ల
పోలీసోల్లు అమ్మజుట్టుపట్టి
నీ మొగుడెప్పుడొస్తుండే
లంజదానా?
అని తిట్టి తిట్టి పోయిండ్రు.

తమ్ముడేడ్చినప్పుడల్లా

‘అయ్యగుర్తొచ్చినాడ్రా’
అని ఏడుస్తదే అమ్మ.
ఆ గుంజకానుకుని
ఏడ్చుకుంటనే తమ్మునికి పాలిస్తది.
అయ్యా! అప్పుడు
నువ్వొస్తే బాగుండనిపిస్తదే!

నువ్వొచ్చేటప్పుడు అయ్యా
ఇస్కూలు కానుంచి రావొద్దు
పోలీసొల్లు ఆడనే
పత్తాలాడుకుంట కూసుంటరు
నీ సంచిల పిస్తోలుంటది గద!
మరి నువ్వెందుకు
భయపడుకుంటొస్తవే?

అడవిలేంచేస్తవే అయ్యా నువ్వు
పులులు ఎలగొడ్లు-భయం గాద్?
అన్నమెవలు పెడ్తరే నీకు
మీ అమ్మున్నాది!

సీకటి కాంగనే అమ్మ
పండుకొమ్మంటది

నాకేమో నీకోసం కూసోవాలన్పిస్తది
అమ్మకు జర బువ్వ తినమని సెప్పు
నువు పోయిన కానించి
తింటే తింటది
పంటె పంటది
నీ కోసం మాత్రం
ఉట్టి మీది బువ్వ ఊగుతనే వుంటది

మొన్నొచ్చినపుడు నీ కాలుకు
ఒకటే దెబ్బ ఉండెగద!
ఇంకో దెబ్బెట్ల తగిలిందే!
అయ్యా! నువ్వీ
దెబ్బలతోటెట్ల పోతవే!
ఇంట్లోనే ఉంటే ఏమైతది? నేనెవ్వరికీ చెప్ప!
నీమీద కాలేసి
పండుకోవాలన్పిస్తుందే అయ్య!
నీ పుండు మీద
మందు పెట్టాలన్పిస్తుంది అయ్య!
వుండవా! అయ్యా! నువు రోజొస్తె ఏమైతదే!
అందరు పండుకున్నంక
సీకట్ల సీకట్ల దిడ్డికాడంగ రారాదె!
గొళ్ళెం తీసి పెడ్త!
నిద్రపోను ఒట్టు!
నీ కోసం అట్లనే కూసుంట.
నీ చెవిలో ఒకటడుగుత-తే!
‘అయ్య! మల్లెప్పుడొస్తవే!’

.

Pulipati Guruswamy

“అనేక వచనమ్” నుంచి

 

 

నేనో అనామికని… మరి నీ సంగతి?

నువ్వు కూడా… అనామికవేనా, ఆ?

అలాగయితే మనిద్దరం జంట, సరేనా ?

ష్! ఎవరికీ చెప్పకు! చెబితే దండోరా వేస్తారు. తెలుసుగా! 

ఎంత రసహీనం: ఏదో ఒకటవడం !

ఎంత బట్టబయలు… ఒక కప్పలాగ…

మన పేరు చెప్పుకోవడం… జీవితం సాగదియ్యడం…

బాడవ నేలలు మెచ్చుకుంటూండడం! 
.

ఎమిలీ డికిన్సన్

December 10, 1830 – May 15, 1886

అమెరికను కవయిత్రి.

.

 

.

I’m Nobody! Who are you?

.

I’m Nobody! Who are you?

Are you–Nobody–Too?

Then there’s a pair of us?

Don’t tell! they’d advertise–you know!

 

How dreary–to be–Somebody!

How public–like a Frog–

To tell one’s name–the livelong June–

To an admiring Bog!

.

 

Emily Dickinson

 

వ్రాసినది: NS Murty | అక్టోబర్ 21, 2014

జాలి… హెరాల్డ్ వినాల్, అమెరికన్ కవి

ఒక అందమైన వసంతవేళ వీధుల్ని

చల్లని తెమ్మెర సంగీతంతో ముంచెత్తినపుడు

మనసుపారేసుకున్నానని  జాలిపడవద్దు;

ఒకప్పుడు జ్వాలగా రగిలిన నీ ప్రేమని

తిరస్కరించేనని నా మీద జాలిపడవద్దు,

ఇప్పటికీ తాపంతో తపించే పువ్వు

తన హృదయాన్ని తొలకరి చినుకులకి ఆర్తితో ఎదురుచూసినట్టు

వీచే ప్రతిగాలికీ తనహృదయాన్ని ఆరబెట్టినట్టు … నా దప్పితీరలేదు.

జాలిపడదలుచుకుంటే, రాబోయే క్షణాలకు జాలిపడు

సుదూరభవిష్యత్తులో, ఏదో ఒక రోజు మళ్ళీ

నేను ఈ త్రోవనే మన ఇంటి ముంగిట నిలవబోయినపుడు

గుమ్మం నన్ను నా ఆనందానికి దూరం చేస్తుంది.

ఏ తెమ్మెరా నీ వెచ్చని మాట నా చెవికి మోసుకురాదు…

ఒడ్డున భోరున విలపించే సముద్ర కెరటాలు తప్ప!

.

హెరాల్డ్ వినాల్

(1891-1965)

అమెరికన్ కవి

.

Pity

.

Oh do not Pity me because I gave    

My heart when lovely April with a gust,   

Swept down the singing lanes with a cool wave;

And do not pity me because I thrust

Aside your love that once burned as a flame.             

I was as thirsty as a windy flower   

That bares its bosom to the summer shower       

And to the unremembered winds that came.       

Pity me most for moments yet to be,

In the far years, when someday I shall turn               

Toward this strong path up to our little door     

And find it barred to all my ecstasy.

No sound of your warm voice the winds have borne—

Only the crying sea upon the shore

.

Harold Vinal

(1891-1965)

American Poet

 

Poem Courtesy:

Anthology of Massachusetts Poets. 1922.

Ed. William Stanley Braithwaite, (1878–1962).

http://www.bartleby.com/272/84.html

వ్రాసినది: NS Murty | అక్టోబర్ 18, 2014

మొర… విలియం వర్డ్స్ వర్త్, ఇంగ్లీషు కవి

అంతా మారిపోయింది… నేను పేదనైపోయాను;

మొన్న మొన్నటి వరకూ, నీ ప్రేమ

నా హృదయ కవాటం ముందు

ప్రవహించడమే తన ధర్మంగా ఉండేది.

నా అవసరం, దాని ఔదార్యం అన్న

ఆలోచన లేకుండా అనంతంగా ప్రవహించింది. 

ఎన్ని మధుర క్షణాలు లెక్కపెట్టుకుంటూ గడిపేను!

కైవల్యాన్ని మించిన ఆనందంలో మునకలేశాను నేను!

గలగలా, తళతళా, నిత్య చైతన్యంతో

ప్రవహించిన పవిత్రమైన ప్రేమకు బదులు, ఇప్పుడు,

నా దగ్గర ఏముంది? ఏముందని ధైర్యంగా చెప్పను?

పాడుబడి, అగాధమైన,

అగోచరమైన దిగుడుబావి తప్ప!

ఒక ప్రేమామృతపు చెలమ… బాగా లోతుగా ఉండొచ్చు…

అది ఎన్నటికీ ఇంకిపోదని నమ్ముతున్నాను.

అయినా పెద్దతేడా ఏముంది, అక్కడి ఊట

లోలోపలే నిశ్చలంగా, అందుబాటులో లేనపుడు?

అదిగో, ఆ మార్పే, అదీ నా గుండె కవాటం ముందు

నన్ను నిరుపేదను చేసింది.

.

విలియం వర్డ్స్  వర్త్

7 April 1770 – 23 April 1850

ఇంగ్లీషు కవి .

.

William_Wordsworth

.

A Complaint

.

There is a change–and I am poor;

Your love hath been, not long ago,

A fountain at my fond heart’s door,

Whose only business was to flow;

And flow it did; not taking heed

Of its own bounty, or my need.

 

What happy moments did I count!

Blest was I then all bliss above!

Now, for that consecrated fount

Of murmuring, sparkling, living love,

What have I? Shall I dare to tell?

A comfortless and hidden well.

 

A well of love–it may be deep–

I trust it is,–and never dry:

What matter? If the waters sleep

In silence and obscurity.

–Such change, and at the very door

Of my fond heart, hath made me poor.

 

– William Wordsworth

 

.

 

 

వ్రాసినది: NS Murty | అక్టోబర్ 17, 2014

కానుకలు… జేమ్స్ థామ్సన్, స్కాటిష్ కవి

మనిషికి అతను స్వారీ చెయ్యగల గుర్రాన్నీ

నడపగల ఓడనీ ఇవ్వు;

అతని హోదా, సంపదా, శక్తీ, ఆరోగ్యం

నేలమీదగాని, నీటిమీదగాని చెడవు.

 

మనిషికి అతను తాగగలిగిన చుట్టా

అతను చదవగలిగిన పుస్తకమూ ఇవ్వు;

అతని ఇంట్లో ఏమీ లేకపోవచ్చు గాక,

కానీ ప్రశాంతతతో కూడిన ఆనందం వెల్లివిరుస్తుంది.  

 

మనిషికి తను ప్రేమించగలిగిన స్త్రీని ఇవ్వు,

ప్రియతమా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నట్టు,

అతని హృదయం అదృష్టంతో ఉరకలేస్తుంది

ఇంట్లోనూ, నేలమీదా, నీటిమీదా.

.

జేమ్స్ థామ్సన్

 

స్కాటిష్ కవి

 

 

.

.

 

.

Gifts

 

Give a man a horse he can ride,

Give a man a boat he can sail;

And his rank and wealth, his strength and health,

On sea nor shore shall fail.

 

Give a man a pipe he can smoke,

Give a man a book he can read:

And his home is bright with a calm delight,

Though the room be poor indeed.

 

Give a man a girl he can love,

As I, O my love, love thee;

And his heart is great with the pulse of Fate,

At home, on land, on sea.

 

.

James Thomson.  (pseudonym Bysshe Vanolis, or B.V. )

Nov. 23, 1834 – June 3, 1882

Scottish Poet

 

 

The Oxford Book of English Verse: 1250–1900.

 

Ed: Arthur Quiller-Couch, 1919.

http://www.bartleby.com/101/798.html

(ఇది చాలా ప్రతిభావంతమైన కవిత. ఏ అలంకారాలూ లేనట్టు కనిపించినా, పదునైన వ్యంగ్యం ఉంది ఇందులో.ఇంగ్లండు ప్రథానమంత్రి థాచర్ ప్రభుత్వం చేపట్టిన విధానాలకు 30 లక్షలమంది నిరుద్యోగులుగా మారినపుడు రాసిన కవిత ఇది.

ఓట్లు దండుకుందికి, అందరూ మొసలి కన్నీళ్ళు కారుస్తారు.  పాకలలో దూరుతారు. వాళ్ల మంచాలమీద కూర్చుని చెప్పలేని సానుభూతి ఒలక బోస్తారు. అదంతా అందలం ఎక్కడనికే తప్ప వాళ్ళ కన్నీళ్ళు తుడవడానికి కాదు. ఈ సత్యాన్ని చాలా నిశితంగా విమర్శించిన కవిత)

మిసెస్ థాచర్,  నువ్వు నిజంగా ఏడుస్తావా?

మిసెస్ థాచర్, ఎన్నడైనా నువ్వు నిద్రలోంచి ఉలికిపడి లెస్తావా?

నువ్వు ఎప్పుడైనా విల్లో చెట్టులా శోకిస్తావా?

అందులోనూ ఖరీదైన “మార్క అండ్ స్పెన్సర్” తలగడమీద?

నీ కన్నీళ్ళు మరిగిన ఉక్కులా ఉంటాయా?

నిజంగా నీకు ఏడుపు వస్తుందా?

నీకు నిద్రలేవగానే “30 లక్షల” అంకె కళ్ళముందు మెదుల్తుందా?

వాళ్ళకి మరి పనిదొరకదని నువ్వెన్నడైనా బాధపడతావా?

నువ్వు అద్దంలో సింగారించుకుంటున్నప్పుడు,

క్యూలో నిలబడే మనుషులెన్నడైనా గుర్తొస్తారా?

మిసెస్ థాచర్, నువ్వు నిజంగా ఏడుస్తావా?

.

స్యూ టౌన్ సెండ్

2 April 1946 – 10 April 2014

ఇంగ్లీషు రచయిత్రి .

.

Mrs. Thatcher

.

Do you weep, Mrs Thatcher, do you weep?

Do you wake, Mrs Thatcher, in your sleep?

Do you weep like a sad willow?

On your Marks and Spencer’s pillow?

Are your tears molten steel?

Do you weep?

Do you wake with ‘Three million’ on your brain?

Are you sorry that they’ll never work again?

When you’re dressing in your blue, do you see the waiting queue?

Do you weep, Mrs Thatcher, do you weep?

.

Sue Townsend  (Susan Lillian “Sue” Townsend)

2 April 1946 – 10 April 2014

British Authoress

వ్రాసినది: NS Murty | అక్టోబర్ 14, 2014

చివరకి… సర్ వాల్టర్ రాలీ, ఇంగ్లీషు కవి

కాలం కూడా ఎలాంటి దంటే, మన యవ్వనం,

మన సుఖాలు, మన సర్వస్వం కుదువబెట్టుకుని,

చివరకి మనకి మన్నూ, మశానంతో తీర్మానం చేస్తుంది;

మనం జీవితాంతమూ ఎంత తిరిగినా

ఆ నీరవ నిశ్శబ్ద చీకటి కుహరంలో

మన జీవిత గాథని మరుగుచేస్తుంది;

కానీ, నాకు నమ్మకం ఉంది: భగవంతుడు

నన్ను ఈ నేల,ఈ సమాధి, ఈ మట్టిలోంచి లేపుతాడు.
.

సర్ వాల్టర్ రాలీ

1554 – 29 October 1618

ఇంగ్లీషు కవి

.

The Conclusion

 

Even such is Time, that takes in trust

Our youth, our joys, our all we have,

And pays us but with earth and dust;

Who in the dark and silent grave,

When we have wander’d all our ways,

Shuts up the story of our days;

But from this earth, this grave, this dust,

My God shall raise me up, I trust.

.

Sir Walter Raleigh.

1554 – 29 October 1618

English Poet

Poem courtesy:

The Oxford Book of English Verse: 1250–1900.

Ed. Arthur Quiller-Couch, 1919.

http://www.bartleby.com/101/78.html

 

 

 

నా మీద ఆఖరి అస్త్రం ప్రయోగించడానికా అన్నట్టు

ప్రేమ ఎటువంటి శతృవుని సృష్టించిందంటే

ఆమెలో రెండు అందాలూ ఎంతో సొగసుగా కలగలసి 

నేను మరణమెదురైనా ఒప్పుకోక తప్పని స్థితి; 

ఆమె కళ్ళు నా హృదయాన్ని బందీని చేస్తే 

తన గాత్రం నా మనసుని వివశం చేస్తోంది.

కేవలం అందంగా మాత్రమే ఉంటే దూరంగా పోగలిగేవాణ్ణి;

దట్టమైన ఆమె ఉంగరాలజుట్టు బంధనాలు

తెంచుకున్న ఆత్మను కాపాడుకోగలవాణ్ణేమో;

కానీ, నేర్పుగా, కనిపించకుండా

నాకు ప్రాణమందిస్తున్న వాయువుతోనే నన్ను బంధిస్తున్న

ఆమె కళకి దాసుడిని కాకుండా ఎలా ఉండగలను? 

ఏ రణరంగంలోనో పోరాడడం ఇంతకంటే మెరుగు 

అక్కడ గెలుపు ఓటములు సమ ఉజ్జీలుగా ఉండే అవకాశం ఉంది.

అందమైన నేత్ర, గాత్రాల సానుకూలతగల ఆమె ముందు

ఏ ప్రతిఘటనా ఎక్కువసేపు నిలబడదు.

భూవ్యాకాశాలను జయించిన ఆమెముందు

నా శక్తులన్నీ దాసోహమనక తప్పదు.

.

ఏండ్రూ మార్వెల్

31 March 1621 – 16 August 1678

ఇంగ్లీషు కవి.

.

.

The Fair Singer

.

To make a final conquest of all me,

Love did compose so sweet an enemy,

In whom both beauties to my death agree,

Joining themselves in fatal harmony,

That, while she with her eyes my heart does bind,

She with her voice might captivate my mind.

I could have fled from one but singly fair;

My disentangled soul itself might save,

Breaking the curled trammels of her hair;

But how should I avoid to be her slave,

Whose subtle art invisibly can wreathe

My fetters of the very air I breathe?

It had been easy fighting in some plain,

Where victory might hang in equal choice,

But all resistance against her is vain,

Who has the advantage both of eyes and voice;

And all my forces needs must be undone,

 She having gained both the wind and sun.

,

Andrew Marvell

31 March 1621 – 16 August 1678

English Poet

Poem Courtesy:

The Book of Restoration Verse.  1910.
Ed. William Stanley Braithwaite,

 

.

Andrew Marvell

31 March 1621 – 16 August 1678

English Poet

పాత టపాలు »

వర్గాలు

అనుసరించు

Get every new post delivered to your Inbox.

మరో 580గురు చందాదార్లతో చేరండి

%d bloggers like this: