వ్రాసినది: S Murty Nauduri | ఏప్రిల్ 24, 2014

సమస్య… పీట్ హెయిన్, డేనిష్ కవి

మనకు బాగా నచ్చిన ప్రణాళికలు

ఎందుకూ కొరగాకుండా పోతాయి

మనం నిర్మించుకున్న అత్యున్నత ఆశాసౌధాలు

కుప్పకూలిపోతాయి

ఎందుకంటే

ముందు ఎంతో చక్కగా గీసిన గీతల్ని

తర్వాత అంత చక్కగానూ

పొరపాటని సరిదిద్దుతాము

.

పీట్ హెయిన్, (కలం పేరు కుంబెల్ (సమాధిరాయి))

16 డిశంబరు 1905- 17 ఏప్రిల్ 1996

డేనిష్ కవి, రచయిత, శాస్త్రజ్ఞుడు, గణితవేత్త,

.

.

On Problems ( A Grook*)

.

Our choicest plans

have fallen through

our airiest castles

tumbled over

 

because of lines

we neatly drew

and later neatly

stumbled over.

.

Piet Hein

16 December 1905 – 17 April 1996

Danish scientist, mathematician, inventor, designer, author, and poet, often writing under the Old Norse pseudonym “Kumbel” meaning “tombstone”.

[Notes:

* Grook : A grook is a form of short aphoristic poem. It was invented by the Danish poet and scientist Piet Hein. He wrote over 7,000 of them, most in Danish or English, published in 20 volumes]

వ్రాసినది: S Murty Nauduri | ఏప్రిల్ 23, 2014

నిమిత్త సుఖం … కెన్నెత్ బర్క్, అమెరికను

నేలంతా పచ్చగా ఉంది

వార్తలు కట్టేసేనేమో

ఈ క్షణంలో నేను చాలా ప్రశాంతంగా ఉన్నాను.

ఒక చేతిలో పుస్తకం

మరో చేతిలో పానీయం

ఇంతకంటే ఏం కావాలి

కీర్తీ

మెరుగైన ఆరోగ్యమూ

ఓ పది మిలియను డాలర్లూ తప్ప?

.

కెన్నెత్ బర్క్

(May 5, 1897 – November 19, 1993)

అమెరికను సాహిత్యవేత్త

.

ఈ కవితలోని మాధుర్యమంతా నగరజీవితానికి అలవాటుపడిన మనల్ని సున్నితంగా వెక్కిరించడంలో ఉంది. మనం ప్రకృతి ఆరాధకులమనీ, శేషజీవితాన్ని ఏ మారుమూలపల్లెలోనో ఈ నగరంలోని కాలుష్యానికీ, వాహనాలరొదకీ, దూరంగా గడిపితే బాగుంటుందని ఎన్నోసార్లు అనుకుని ఉంటాము కూడా. కానీ, నిజంగా అలాంటి జీవితమే గడపవలసి వస్తే, మనకి నగరంలోని అన్ని సౌఖ్యాలూ అందుబాటులో ఉండాలి. Cellphone, TV, దగ్గరలోనే బజారు,  కావలసినపుడు డబ్బులు తీసుకుందికి ATM ఇలా.  నగర జీవితం మనసులో నాటుకుపోయిన మనం ఎంత కష్టపడ్డా పల్లెజీవిత సౌందర్యాన్ని అర్థంచేసుకోనూ లేం, ఆశ్వాదించనూ లేం.

మనకి పల్లెరూపంలో కనపడే పట్టణమే కావాలి.

Kenneth Burke

American Literary Theorist

 

.

Temporary Well Being

.

The pond is plenteous

The land is lush,

And having turned off the news

I am for the moment mellow.

With my book in one hand

And my drink in the other

What more could I want

But fame,

Better health,

And ten million dollars? .

.

Kenneth Burke

(May 5, 1897 – November 19, 1993)

American

The beauty of the poem lies in its subtle dig at our urban mind-set that romanticizes the rural life. We often claim ourselves to be Nature Lovers and yearn to spend our time peacefully in some countryside. But, when it actually comes to living such life, we need all comforts available in the town at handy distance. In a sense, we cannot find peace until we have urbanized the country side.

With an out-and-out urban psyche, we can neither understand nor truly enjoy the rural landscape in all its pristine splendour. What we really crave for is … an urbanized-village.

 

ఒక్కోసారి విశాలమైన ఆకాశంలోకి

పక్షులు వీడిన జాడ ననుసరిస్తూనో, లేక

కేవలం ఊరికేనో నిరీక్షిస్తూ నిలబడతావు.  

ఏదో లీలగా అనిపిస్తుంది

ఇంతకుముందెప్పుడో ఇలాగే జరిగినట్టు;

అక్కడ ఏదో ప్రశాంతత, పిల్లగాలి వీస్తుంటుంది;

ఎక్కడో సెలయేటి తీరాన్నో, నది ఒడ్డునో;

నీరుబిల్లిలా ఒక్క సారి జాగరూకుడవవుతావు;

నువ్వు ఇప్పుడు చూసిన ఈ విశాల నిరామయ లోకంలాటివే,

వేరు లోకాల్లో మరొకసారి వేగుచుక్కలా ఉదయిస్తావు,

ఒక క్షణ కాలంపాటు, ఈ నిర్నిబంధ ప్రకృతి ఒడిలో.  

2

అడవుల్లో ఏదో గుసగుస వినిపిస్తుంది. నీడల బారులు

దారితీస్తుంటాయి; ఒక కొమ్మ చెయ్యి ఊపుతుంది;

సూర్యుడి కాంతిపుంజమొకటి ఇంతదూరమూ ప్రయాణిస్తుంది;

క్షణకాలంఆగిన ఒక ఆకారం ఏదో చెప్పబోయి,

విరమించుకుని వెనక్కి మరలుతుంది;

దారిలో ఒక గుబురు పొదని కెలుకుతూ పోతుంది.

శతాబ్దాలు అలల్లా గడిచిపోవడం; తరాల

దేశదిమ్మరితనం, కొత్త ప్రదేశాలు కనుక్కోడం

దారితప్పి, మళ్ళీ త్రోవ తెలుసుకోవడం;

తినడం, మరణించడం, మళ్ళీ పుట్టడం,

అడవిలోంచి నడుస్తుంటే నీ వంటిమీది బొచ్చునెవరో నిమరడం

ఇప్పుడు నీకా బొచ్చు లేకపోయినా …. అనుభవమౌతుంటుంది;

అడవిలోని ఒక చీలిన బాటని జాగ్రత్తగా గమనిస్తావు;

నల్లని నీ కళ్ళ చిత్రమైన, దీర్ఘమూ నిశితమూ ఐన చూపులో

నీ ఇంటికోసం వెదుకులాట కనిపిస్తుంది.  

కొన్ని మధురమైన క్షణాలపాటు,

నీ మీసాలు నీ మనసుకంటే వీశాలంగా

అన్నిటినీ అధిగమిస్తూ కనిపిస్తాయి.

.

విలియం స్టాఫోర్డ్

January 17, 1914 – August 28, 1993

అమెరికను కవి

.

Atavism

 

1

Sometimes in the open you look up

where birds go by, or just nothing,

and wait. A dim feeling comes

you were like this once, there was air,

and quiet; it was by a lake, or

maybe a river you were alert

as an otter and were suddenly born

like the evening star into wide

still worlds like this one you have found

again, for a moment, in the open.

 

2

Something is being told in the woods: aisles of

shadow lead away; a branch waves;

a pencil of sunlight slowly travels its

path. A withheld presence almost

speaks, but then retreats, rustles

a patch of brush. You can feel

the centuries ripple generations

of wandering, discovering, being lost

and found, eating, dying, being born.

A walk through the forest strokes your fur,

the fur you no longer have. And your gaze

down a forest aisle is a strange, long

plunge, dark eyes looking for home.

For delicious minutes you can feel your whiskers

wider than your mind, away out over everything.

.

William Stafford 

January 17, 1914 – August 28, 1993

American

ఒక గుండ్రని పండులా,
కవిత స్పర్శకి తెలిసి మౌనంగా ఉండాలి

ఎప్పటివో పాతపతకాలు
బొటనవేలితో మాటాడినట్టు మూగగా మాటాడాలి

నాచుపట్టిన కిటికీపక్క నాపరాయిపలకలు
భుజాలరాపిడికి  అరిగినట్టు చప్పుడుచెయ్యకుండా అరిగిపోవాలి

ఎగురుతున్న పక్షుల్లా
కవిత భాషాతీతంగా ఉండాలి

నెమ్మదిగా నింగినెక్కుతున్న చంద్రుడిలా
కాలానికి తెలియకుండా అది కదలాలి

చీకటికి చిక్కుపడ్డ చెట్లు విస్తరిస్తున్న వెన్నెలలో
ఒకటొకటిగా కొమ్మలు కనిపించినట్టు, అర్థమవాలి

శీతకాలపు చెట్ల ఆకుల వెనక కదిలే చంద్రుడిలా
ఒక్కొక్క జ్ఞాపకపు పొరా విడిచిపెట్టాలి

నెమ్మదిగా నింగినెక్కుతున్న చంద్రుడిలా
కాలానికి తెలియకుండా అది కదలాలి

కవిత సత్యంతో సమానమవాలి తప్ప
సత్యమే కాకూడదు.

ఎందుకంటే దుఃఖ చరిత్ర అంతా
ఖాళీ ద్వారాలూ, ప్రేమ ప్రతీకలే

ప్రేమకోసమే అయితే
ఒదుగుతున్న గడ్డిపోచలూ, సముద్రానికావల రెండు దీపాల్లా ఉండాలి

కవిత ఊహించుకో కూడదు
దానికి అస్తిత్వం ఉండాలి.

.

ఆర్చిబాల్డ్ మేక్ లీష్

May 7, 1892 – April 20, 1982

అమెరికను కవి

.

Archibald MacLeish

.

Ars Poetica (Art of Poetry)

 

.

 

A poem should be palpable and mute

As a globed fruit

 

Dumb

As old medallions to the thumb

 

Silent as the sleeve-worn stone

Of casement ledges where the moss has grown -

 

A poem should be wordless

As the flight of birds

 

A poem should be motionless in time

As the moon climbs

 

Leaving, as the moon releases

Twig by twig the night-entangled trees,

 

Leaving, as the moon behind the winter leaves,

Memory by memory the mind -

 

A poem should be motionless in time

As the moon climbs

 

A poem should be equal to:

Not true

 

For all the history of grief

An empty doorway and a maple leaf

 

For love

The leaning grasses and two lights above the sea -

 

A poem should not mean

But be

.

 

Archibald MacLeish

May 7, 1892 – April 20, 1982

American Poet

 

వ్రాసినది: S Murty Nauduri | ఏప్రిల్ 20, 2014

తబ్బిబ్బైన శతపాది… అజ్ఞాత కవి

ఒక శతపాది ఎంతో హాయిగా ఉండేది

అనుకోకుండా ఒక రోజు ఒక కప్ప నవ్వులాటకి:

“నీకు ఏ కాలు తర్వాత ఏ కాలు పడుతుందో కాస్త చెప్పవా?” అని అడిగేదాకా.

ఆ ప్రశ్న దాని మనసుని ఎంతగా అతలాకుతలం చేసిందంటే

అది తబ్బిబ్బై తన గుంతలో

ఎలా పరిగెత్తాలో ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయింది.

.

అజ్ఞాత కవి

ఈ  లిమరిక్కు(కవిత)లో సౌందర్యం ఒక్కోసారి మనం ఎలా Self-conscious అవుతామో తెలియజెయ్యడమే.  మామూలు సమయంలో ఎంత నేర్పుగా, అలవోకగా ఒక పనిచేయ్యగలిగినా, ఎవరైనా గమనిస్తున్నప్పుడు,లేదా  పరీక్షిస్తున్నప్పుడు చాలా మంది దృష్టి చేస్తున్న పనిమీద కాకుండా, గమనిస్తున్నారనుకున్నవాళ్ళమీదకి మరలడంతో తప్పులు చేస్తుంటారు.  అది చాలా సహజం. అంతేకాదు, కొందరిని  అలా మోసగించడానికి కూడా ఈ ఎత్తు వేస్తుంటారు.

.

The Distracted Centipede

.

A centipede was happy quite,

Until a frog in fun

Said, “Pray, which leg comes after which?”

This raised her mind to such a pitch,

She lay distracted in the ditch

Considering how to run.

.

Anonymous

నేను చిన్నగా ఉన్నప్పుడు నా  అధ్యాపకులందరూ  ముసలివాళ్ళు

నా  ఉత్సాహం నీరుకారిపోయేదాకా అర్థాన్ని వదిలి పదాలకోసం ప్రాకులాడేను,

కరిగించిన లోహంలా ఎలా పోతపోస్తే అలా తయారయ్యాను.

నేను బడికి వెళ్ళి వయోజనుడనై అంతా గతంగురించి నేర్చుకున్నాను

ఇప్పుడు నేను ముసలివాడిని, కానీ, నా గురువులు పిల్లలు.

ఒక మూసలోపొయ్యడానికి ఒదగనివి స్వయంగా ఫలించి, ఎదుగుతాయి;

ఎలా అతుకులువెయ్యాలా అని నేను పాఠాలతో సతమతమౌతున్నాను

ఇప్పుడు బడికి వెళుతున్నది పిల్లలనుండి భవిష్యత్తు నేర్చుకుందికి.

.

రాబర్ట్ ఫ్రాస్ట్

(March 26, 1874 – January 29, 1963

అమెరికను కవి

.

.

What Fifty Says

.

When I was young my teachers were the old.

I gave up fire for form till I was cold.

I suffered like a metal being cast.

I went to school to age to learn the past.

Now when I am old my teachers are the young.

What can’t be molded must be cracked and sprung.

I strain at lessons fit to start a suture.

I got to school to youth to learn the future.

.

Robert Frost

(March 26, 1874 – January 29, 1963

American Poet

అన్నిటిలోకీ బలహీనమైనదేదో

నా మనసు ఊహించగలదా?

సూర్యుడు… ఒక చిన్న మబ్బుతునక చాలు

మాటుచేసి కనుచూపుమేర చీకటి ఆవరింపజెయ్యడానికి.

కానీ, అదే మేఘం ఎక్కడున్నా

చిన్నగాలి చాలదూ, చెల్లాచెదరు చెయ్యడానికి?

కానీ, ఆ గాలినే మీదికొమ్మల్లో

ఎండిపోయిన చిన్న ఆకు నిలదొక్కుకోదూ?

ఆ పండుటాకు  ఎన్నాళ్ళు పచ్చగా ఉందో

అన్నాళ్ళు నా జీవితం హాయిగా గడిచింది.

ఇప్పుడు, వసంతానికి ఏ అర్థం ఇచ్చినా,

నేను విచారించకుండా ఉండలేను.

ఓహ్, భగవాన్! కేవలం నిట్టూర్పులకే

పెదాలు రెండుగా చీలే చిగురాకుని నేను!

అలాగైతే,  నా మనసేనా అన్నిటిలోకీ

నేనూహించగల బలహీనమైన వస్తువు?

కానీ, సూర్యుడూ, మేఘమూ

రెండూ శుష్కించి కనుమరుగైనా,

ఒక్క దెబ్బకి, అది వడిగాలి కానక్కరలేదు,

అడవులన్నీ  వాలి మోడులైపోయినా,

శాపగ్రస్తమైన అనంతమైన చీకటిలోంచికూడా

మనిషిని అపూర్వమైన కీర్తిప్రతిష్ఠలవైపు తీసికెళ్ళగలిగేదీ,

ఈ సృష్టిలో అన్నిటికన్నా శక్తివంతమై

బలహీనుల్ని కాపాడి పరిరక్షించేదీ, మనసే!

.

ఎలిజబెత్ బారెట్ బ్రౌనింగ్

6 March 1806 – 29 June 1861

ఇంగ్లీషి కవయిత్రి

.

Elizabeth Barrett Browning

6 March 1806 – 29 June 1861

.

Weakest of All

.

Which is the weakest thing of all

Mine heart can ponder?

The sun, a little cloud can pall

With darkness yonder?

The cloud, a little wind can move

Where’er it listeth?

The wind, a little leaf above,

Though sere, resisteth?

 

What time that yellow leaf was green,

My days were gladder;

But now, whatever Spring may mean,

I must grow sadder.

Ah me! a leaf with sighs can wring

My lips asunder -

Then is mine heart the weakest thing

Itself can ponder.

 

Yet, Heart, when sun and cloud are pined

And drop together,

And at a blast, which is not wind,

The forests wither,

Thou, from the darkening deathly curse

To glory breakest, -

The Strongest of the universe

Guarding the weakest!

.

Elizabeth Barrett  Browning

6 March 1806 – 29 June 1861

English Poetess.

నువ్వు శరత్కాలంలో వస్తే,

నేను వేసవిని పక్కకి తోసెస్తాను

సగం విసుగుతో,  సగం వినోదంతో

గృహిణులు ఈగని తోలినట్లు.


నేను నిన్నొక ఏడాదిలో చూడగలిగితే

నెలలన్నిటినీ ఉండలుగా చుట్టి

ఒక్కకటీ ఒకో సొరుగులో దాచి ఉంచుతాను

వాటి వాటి సమయం వచ్చేదాకా.

ఒక వేళ శతాబ్దాలు ఆలశ్యం అవుతుందనుకుంటే,

వాటిని నా చేతివేళ్లమీద లెక్కిస్తుంటాను 

వేళ్ళన్ని అయిపోయి, వాన్ డీమన్ లో *1

నా శిక్ష పూర్తయేదాకా. 

జీవితం ఎప్పుడు ముగుస్తుందో తెలిస్తే,

ఎప్పుడో ఒకప్పుడు మనిద్దరిదీ ముగియవలసిందే కదా,

దాన్ని చెట్టు బెరడు విసిరినట్టు దూరంగా పారేసి

అనంతత్వాన్ని చవిచూస్తాను.

కానీ, ఇప్పటికి మాత్రం

దాని తుది ఎరుగలేని నన్ను

“గోబ్లిన్ బీ”*2 లాంటి కాలం వేధిస్తోంది

ఎప్పుడు కుడుతుందో చెప్పకుండా.


.

ఎమిలీ డికిన్సన్

December 10, 1830 – May 15, 1886

అమెరికను కవయిత్రి

(Notes:

*1 Van Dieman’s Land:

ఇది ఇప్పుడు టాజ్మానియా (Tasmania)గా (ఆస్ట్రేలియాలో భాగంగా ఉన్న ద్వీపం) పిలవబడుతున్న భాగం.

1803లో బ్రిటిషువాళ్ళు దీని కోలనీగా ఏర్పాటుచేశాక దీన్ని Penal Colony గా ఉపయోగించేవారట.  ఇక్కడ కవయిత్రి ఉద్దేశ్యం (నాకు తోచినది) కాలం ఎన్నటికీ గడవదనిపించే చోటులో శతాబ్దాలు గడిచిపోయేదాకా వేళ్ళపై లెక్కిస్తూ నిరీక్షిస్తాను అని.

*2

Goblin Bee:   అన్నది ఒక కల్పిత పాత్ర. చూడటానికి అసహ్యంగా ఉండి దొంగచాటుగా కుట్టిపోయే తేనెటీగ .

 

.

If you were coming in the fall

.

If you were coming in the fall,

I’d brush the summer by

With half a smile and half a spurn,

As housewives do a fly.

 

If I could see you in a year,

I’d wind the months in balls,

And put them each in separate drawers,

Until their time befalls.

 

If only centuries delayed,

I’d count them on my hand,

Subtracting till my fingers dropped

Into Van Diemen’s land.

 

If certain, when this life was out,

That yours and mine should be,

I’d toss it yonder like a rind,

And taste eternity.

 

But now, all ignorant of the length

Of time’s uncertain wing,

It goads me, like the goblin bee,

That will not state its sting.

.

Emily (Elizabeth) Dickinson

December 10, 1830 – May 15, 1886

American Poetess

 

వ్రాసినది: S Murty Nauduri | ఏప్రిల్ 16, 2014

His 20th Birthday… K. Geeta, Telugu, Indian

 

Are these the same kid-like hands

that entwined my neck till the other day?!  

 

It seems

some alien bony youth

has entered into my cherub.

 

Are they the same balloony cheeks

Protesting against taking food in anger?

 

Somebody has meticulously carved that tender moustache

Over the enduring smiley face of the new youth.

 

Is he the same little boy who pleaded:

“Mommy, I won’t go to school today!”

Poor me! He doesn’t look aside from his table

Preparing for entrance examinations into the wee hours.  

 

Is he really the same endlessly talkative child?!

The youth has grown reticent

And for hours on his looks are glued silently to his lap-top.   

 

Are they the same listlessly wailing eyes

Craving for mother within the four walls of his hostel room?

Somebody has cast a charm petrifying him

Bestowing looks of apathy

 

Is he the same capering hart that

Never stood still at a place for even one minute?!

Without informing where he is dashing off

He zooms past on his bike,

This leading stag of wild deers.

 

On his birthday, every time,

I relive the fleeting agony of my first labour

And recall the tiny batting eyelids

Of a marvellous creature that has just opened its eyes.

 

A confident smile that smacks of conquering the world

And an elderly mien exhibiting civility and etiquette…

In the wakes of this youth who has appropriated many new traits…

One after the other,

memories leave their footprints

From the day he turned aside

To this day

When he puts his maiden steps into the world.

.

K. Geeta

Telugu, Indian

.

.

అబ్బాయిఇరవయ్యోపుట్టినరోజు
.

నిన్నామొన్నటివరకునామెడను  చుట్టుకున్నమేకపిల్లచేతులేనాఇవి?!

ఎముకలుగుచ్చుకునే నూత్నయువకుడెవడో
నాచిన్నారిబాబులో
పరకాయప్రవేశించినట్లున్నాడు

అన్నంతినననిఅలిగికూచున్న
బుంగమూతిపెదాలేనాఇవి?!

సరికొత్తయువకునిచెదరనిదరహాసపు
చిరుచక్కనిచిక్కనైనమీసంఎవరోదీక్షగాచెక్కినట్లున్నారు!

“అమ్మా!” బడికెళ్లననిమారాంచేసిన
పసిబాలుడేనావీడు?!

అర్థరాత్రివరకూఎంట్రన్సుప్రిపరేషన్ల
చదువుబల్లనుంచిపక్కకుతొంగిచూడడుపాపం…

అనుక్షణంమాటలసెలయేరై  ప్రవహించినబుడతడేనావీడు?!
గంటలకొద్దీనిశ్శబ్దంగా
లాప్టాప్మీంచిదృష్టికదల్చడీయువకుడు


అమ్మకోసంహాస్టలుగోడల్లోరాత్రీపగలూబెంగటిల్లిన
దు:ఖపూరితనయనాలేనాఇవి?!

నిర్లక్ష్యపుచూపులుఅతికించి
ఎవరోఈచిన్నారినికఠినశిలగామార్చినట్లున్నారు-

 నిమిషంఉన్నచోటలేకుండా
గెంతులేసేఒకప్పటిఇంటిజింకపిల్లవీడేనా?!
ఎక్కడికెళ్తున్నాడోకూడాచెప్పకుండా
బర్రునబండేసుకుతిరిగే
అడవిదుప్పులమందకుఅధ్యక్షుడీకుర్రాడు

అబ్బాయిపుట్టినరోజు
వచ్చినపుడల్లా
తొలికాన్పువేదనకళ్లకుకడుతుంది
అప్పుడేకళ్లువిప్పిన
ఒకఅద్భుతప్రాణిమూసిఆర్పేచిరుకనురెప్పలుమనసుకుతడతాయి

 ప్రపంచమంతాగెలిచినట్లున్నమందహాసం
మర్యాదలూ, మన్ననలూనేర్చినపెద్దరికం
ఎన్నోకొత్తలక్షణాలుహఠాత్తుగా  పోతపోసిన
ఈయువకుడినీడలో
నాచిన్నారిపసిపాపాయి
బోర్లాపడడందగ్గర్నించీ
ప్రపంచంలోవేస్తున్నతొలిఅడుగువరకూ
ఒక్కోచిత్రమూ
జ్ఞాపకాలపాదముద్రలేస్తున్నాయి

 

 -

కె.గీత

వ్రాసినది: S Murty Nauduri | ఏప్రిల్ 15, 2014

Darling Daughter… Nishigandha, Telugu, Indian

Before the tail-less squirrels

And nameless flowers

Join the unfinished drawings,

Colours engage in whispers

With the walls and the windows.

 

When that exhausted and disheveled rainbow

Wakes up from her sound sleep

It strikes dawn in the mansion.

All the curtains of inertia will be

Drawn aside in a hurry.  

 

As the notes are dunked in milk

In an attempt to attune them

Playmate parrots

Touch down gently beside.

A garden blooms amidst the four walls of room.

 

With the tactile nascent runs

And the lays of cooing laughter

Spring flourishes through

The mornings.

 

Celebrating the favourite festival

In the bubbling laughter of collecting tads of paper

Declaring an uncalled for breather all of sudden

 

No sooner she locks my knees with her tender hands…

There springs in my eyes anew

A green memory of mother’s moist hand

When she kissed tweaking my cheek

Stopping her work in the middle

Long long ago.

 

.

Nishigandha,

Telugu,

Indian

.

 

Nishigandha Image Courtesy: Nishigandha

Nishigandha
Image Courtesy: Nishigandha

Kiran Yalamanchi, more popular by her pen name Nishigandha, was born and brought up in Vijayawada, Andhra Pradesh. She is an engineer by profession and is currently living in USA. In her own words: “Poetry is my invisible friend stands right next to me and holds my hand in every emotional stage! I don’t publish a lot but I do write more often.. almost everyday.”

She is a blogger  since July 2007 running her blog మానసవీణ ( http://nishigandha-poetry.blogspot.com/ )

.

అమ్మలు… నిషిగంధ

 .

సగం వేసి వదిలేసిన బొమ్మల్లోకి

తోక లేని ఉడుతలూ.. పేరు తెలియని పువ్వులూ

వచ్చి చేరేలోపలే

రంగులన్నీ గోడలతోనూ.. గుమ్మాలతోనూ

గుసగుసలు మొదలు పెడతాయి..

 

అలసి అదమరిచిన

చిందరవందర ఇంద్రధనస్సు

మేలుకున్నప్పుడే

ఒక అంతఃపురంలో తెల్లవారుతుంది..

స్తబ్దత తెరలన్నీ

హడావిడిగా పక్కకి జరపబడతాయి..

 

శృతి చేయబడుతున్న పదాలు కొన్ని

పాల చినుకుల్లో మునకలేస్తుండగానే

చెలికత్తె రామచిలుకలు

వాలతాయి..

నాలుగ్గోడల మధ్యనో

ఉద్యానవనం పరుచుకుంటుంది..

 

పరుగుల చివురాకు స్పర్శలూ

నవ్వుల కోయిల పాటలతో

ఉదయాలగుండా

వసంతం వీస్తుంటుంది!

 

కాగితపు పోగుల కేరింతల్లో

ఇష్టమైన పండగని జరుపుకుంటూ

అక్కర్లేని విరామమొకటి ప్రకటించి

కాళ్ళచుట్టూ చేతులేసి కావలించుకుంటుందా,

 

ఒకప్పుడెప్పుడో

చేస్తున్న పనాపి

బుగ్గలు పుణికి ముద్దెట్టుకున్న

అమ్మ చేతి తడి

మళ్ళీ కొత్తగా కళ్ళల్లో కమ్ముకుంటుంది!

Older Posts »

వర్గాలు

అనుసరించు

Get every new post delivered to your Inbox.

మరో 482గురు చందాదార్లతో చేరండి

%d bloggers like this: