వ్రాసినది: NS Murty | ఆగస్ట్ 24, 2016

Can A Mirror Lie? … Karlapalem Hanumantha Rao, Telugu, Indian

(A surrealist Poem)

 

Somebody
Offered me a quarter
In my dream
And said,”Boy! Buy whatever I want.”

After waking up
I went to the market cheerfully
and bought
dark clouds,
and soaps to wash them,
Trees
And the stairs to climb them,
long wide highways to leisurely lie down
and narrow easy flowing canals for a walk
and many more.
Gluing them all to my back
As I knocked at my door
Oh me!
A tall lean fellow
sleeping on the wall
greeted me with a smile and sitting up he said:
“Thank god! You have come.
I have been waiting for long.
Will you please return the quarter I gave you?”

“Which quarter?” I asked in surprise.
He pulled out a ledger
from his nether world-pocket
accounting crows for ducks.
Accepting the inevitable grudgingly
As I put my hand into my pocket
to repay the hand-loan
Tush! Where is the quarter?
“I don’t have your quarter with me now
Come morrow” I pleaded.
With a bizarre laugh he replied,
“I can’t make time to come once again
I have to attend many other works.
(Shouldn’t I turn all crows to ducks?)
Well, I give you a choice.
I will clip some of your clouds,
trees, roads and canals form your back.
Is it OK with you?
He caressed my back so saying
and left without trace.

Walking into the house with a grin
and keeping my pack of profits safe in a corner
I stood in front of the mirror
with all airs of gratification.
“Good God! Where is my face?” I shrieked.
Chuckling mischievously in turn the mirror said:
“What the hell you look for yourself.
You have long been bankrupt
for the quarter he gave you.”

Can a mirror lie?

.

Karlapalem Hanumantha Rao

Telugu

Indian

Karlapalem Hanumantha Rao

Karlapalem Hanumantha Rao

 Sri Karlapalem Hanumantha Rao, a former Officer of  Syndicate Bank, is a very reputed freelance journalist and a versatile writer in Telugu and runs a regular column for Eenadu. His political satires and editorials for Sunday are very popular. He has an inimitable style of humour and can present the flip side of life without hurting egos.

He hails from Bapatla but now settled in Hyderabad.

దివాలా
(ఓ సర్రియలిస్టు కవిత)

.

కలలో
నాకెవరో
ఒక ‘పావలా’ ఇచ్చి
“కావాల్సినవేవైనా కొనుక్కోరా!” అన్నారు.

మెలుకువలో మహా హుషారుగా
బజారుకు పోయి
మబ్బులు,
వాటిని కడిగే సబ్బులు,
చెట్లు,
వాటినెక్కేందుకు మెట్లు,
పడుకునేందుకు పొడువాటి రోడ్లు,
నడిచేందుకు సన్నని, నున్నని కాలువలు..
ఇంకా ఎన్నో.. ఎన్నో..
అన్నీ కొన్నాను.
అన్నింటినీ వీపుమీదంటించుకుని
నా వాకిలి తలుపులు తడుదును కదా..
అక్కడొక పొడుగాటి మనిషి
చక్కగా గోడమీద పడుకున్న వాడు
నవ్వుతూ
నిటారుగాలేచి నిలబడుతూ
“వచ్చావా? నీ కోసమే
కాసుక్కూర్చున్నా!
నా పావలా నాకిచ్చేస్తావా!” అన్నాడు.
“ఏం పావలా?” అనడిగితే
పాతాళం జేబులోనుండి
కాతా పుస్తకం తీసి
కాకుల్ని బాతులుగా చూపించాడు.
చేసేదిలేక చేబదులు తీర్చేద్దామని
జేబులో చేయి పెడితే
పావలా ఏదీ!
“నీ పావలా నా దగ్గర లేదు
మళ్ళీ రా!
నీ ప(ము)ళ్ళన్నీ నీ కిచ్చేస్తా!”అంటే
వాడు వికృతంగా నవ్వి
“మళ్ళీ మళ్ళీ ఎక్కడొస్తానూ,
నాకవతల బోలెడన్ని పనులున్నాయి
(ఎన్నో కాకుల్ని బాతుల్ని చేయద్దూ!)
పోనీ
నీ దగ్గరున్న మబ్బులు, చెట్లు, రోడ్లు, కాలువలు,
కాసిని కోసుకెళతా.. వప్పుకుంటావా?”అంటూ వీపు తడిమి
చక్కాపోయాడు.
నేను నవ్వుకుంటూ
నట్టింట్లోకి నడిచి
నా లాభాల మూటను మూలకు సర్ది
అందంగా నవ్వుకుందామని అద్దం ముందు నిలబడితే
అరె!…..నేనేదీ??!!
ఇంకేం నువ్వు?
వాడిచ్చిన పావలా కెప్పుడో ‘దివాలా’ తీసావు
అంటో అద్దం నవ్వు!
(అద్దం అబద్ధం చెప్తుందా!)

కర్లపాలెం హనుమంతరావు 

తెలుగు

పత్రికా రచయిత 

వ్రాసినది: NS Murty | ఆగస్ట్ 23, 2016

A Small Request… Dasari Amarendra, Telugu, Indian

Yes, it’s true.
I admit I was recklessness
In falling asleep like a log.
With out realizing there could be you around
it’s true that in the cradle swing of train
I fell asleep oblivious to the world.
Well, You did your duty.
I don’t find fault with you.
***
You might have opened the suitcase by now.
Did you find the torn white shirt?
I bought it with my first salary.
That discoloured woolen cap you might have noticed
was bought at Ooty when I was there on vacation.
You must have found at the very bottom a faded sepia photo
That was our quarter-century-ago family photo.
That was the lone memorabile of people left this world.
***
Did you find a noisy transistor?
That was a present from my childhood friend.
That old wrist-watch struggling to keep time
was a gift from my mother at my graduation.
Did you also find the album sans cover?
That was a rare souvenir of my college days.
The bunch of letters in the upper pocket of the suitcase
were the sweet nothings from the light of my life.
the cheap camera you found wrapped in clothing
was my father’s birthday gift when I entered teens.
It was my comrade through all my journeys across the country.
*
Whether you are a thief or gentleman whatever,
won’t you please return all those things to me?
Well, forget about the money and certificates in the suitcase
I can somehow get them or reproduce them.
Can anyone re-create souvenirs and memorabilia?
Will you send those things and memories back to me?
.
Dasari Amarendra 

(Born 1953)

Indian Poet, Translator , Short story-writer and Novelist.

Dasari Amarendra

Dasari Amarendra

 

Born in Dharmajugudem and brought up in Bantumilli, Vijayawada and Kakinada, Sri Amarendra is an Engineer by profession (Graduated from JNT Kakinada and  PG from NITIE Bombay) and a poet, short story writer, tri-lingual translator, (Telugu-English-Hindi), Travelogue writer  by volition.  He is also a Sociologist. (MA and M. Phil. from Annamalai University).

He has to his credit 10 published works … 3 travelogues, 2 short story collections, a collection of essays and a literary miscellany  besides 2 Novels and  a Play in translation.  After a long career in BEL working at Ghaziabad, Delhi, Bangalore and Pune , he now settled in  Delhi.

ఒక చిరు విజ్ఞప్తి
.

అవున్నేను ఏ జాగ్రత్తా పడకుండా
ఆదమరచి నిద్రపోయినమాట నిజమే…
మీరుంటారన్న స్పృహైనా లేకుండా
రైలుబండి ఊయలలో ఇల మరచిన మాటా నిజమే.
మీ పని మీరు చేశారు… తప్పు పట్టను.

***

పట్టుకుపోయిన పెట్టె తెరిచే ఉంటారీపాటికి-
కొర్రుపడిన తెల్ల చొక్కా కనిపించిందా?
నా మొదటిజీతంతో కొనుక్కున్నానది.
రంగు వెలిసిన ఉన్ని టోపీ ఉంది చూశారూ…
ఊటీ వెళ్ళినపుడు తీసుకున్నదది.
అట్టడుగున రంగుమాసిన పాత ఫొటో ఉండాలే…
పాతికేళ్లనాటి మా ఫ్యామిలీ ఫోటో అది.
వెళ్ళిపోయిన కొంతమంది మిగిల్చిన ఒకే ఒక గుర్తు.

***

బరబర శబ్దాల ట్రాన్సిస్టరు చూశారా?
ఓ చిన్ననాటి నేస్తం ఇచ్చిన ప్రేమకానుక.
పని చేసీ చెయ్యని పాత వాచీ ఉండాలిగదూ?
డిగ్రీ పాసయినపుడు అమ్మ కొనిపెట్టిందది.
అట్టచిరిగిన ఆల్బం కనిపించిందా?
కాలేజీ రోజుల అపురూప జ్ఞాపిక అది.
పెట్టే పై అరలో ఉత్తరాలకట్ట ఉందిగదూ?
మా ఇంటి మహాలక్ష్మి రాసిన లేఖాసుమాలు అవి.
బట్టలమాటున ఒక చవకరకం కెమేరా కనిపించిందా?
టీనేజ్ లో కడుగుపెట్టినపుడు నాన్న ఇచ్చిన బహుమతి.
దేశమంతా నా వెంట తిరిగిచూసిన నేస్తం అది.

***

దొంగలో దొరలో మీరెవరైతే నేం
ఆ వస్తువులన్ని నాకు వాపసివ్వరూ?
పెట్టేలో ఉన్న డబ్బూ సర్టిఫికేట్ల సంగతా?
మళ్ళీ సంపాదించుకోవచ్చు. మళ్ళీ పుట్టించుకోనూవచ్చు.
జ్ఞాపకాలూ జ్ఞాపికలూ తిరిగి సృష్టించుకోలేము గదా!
ఆ వస్తువుల్నీ జ్ఞాపకాల్నీ నాకు తిరిగి ఇవ్వరూ?!

.

దాసరి అమరేంద్ర

Courtesy:  Racana, ATA  special issue Aug 1998.  Page 101.

వ్రాసినది: NS Murty | ఆగస్ట్ 22, 2016

ఫోటో… కన్స్టాంటిన్ కవాఫిజ్, గ్రీకు కవి

Picasso ఒక సారి కళ గురించి చెబుతూ, “కళ గోడమీద తగిలిచుకునే అందమైన బొమ్మలకి పరిమితమైనది కాదు; వాటికన్నా అతీతమైనది,” అని అంటాడు. కనుక ఒకోసారి కళ అందవిహీనంగా ఉన్నది కూడా కావచ్చు.

దాని అర్థం ఏమిటి? అందవిహీనమైనదాన్ని ఏ కళాకారుడూ సృష్టించడు కదా?

అది ఒక నిరసన తెలిపే మార్గం. తన ఆగ్రహాన్ని ప్రకటించే తీరు.

దిగంబరకవులు తమ కవిత్వంలో అంతవరకు సంప్రదాయంగా వస్తున్న ఉపమానాలూ, మాటలూ కాకుండా వేరే భాష ఎందుకు ఉపయోగించినట్టు? కవిత్వం రహస్యాలు తెలీకనా? సమాజం నిద్రలో మునిగినపుడు దాన్ని లేపాలంటే, కొన్ని విపరీతమైన చర్యలు తీసుకోక తప్పదు. ఆ పదచిత్రాలు, ఆ భాష మనలో జుగుప్స కలిగించడం ద్వారా మన దృష్టిని ఆకర్షిస్తాయి. మనని ఒక రకమైన అశాంతి సృష్టిస్తాయి. ఆ అశాంతి మనల్ని అంతర్ముఖులుగా చేస్తుంది. మన తప్పుల్ని అవలోడనం చేసుకుని వాటిని సరిదిద్దుకునే ప్రయత్నం చేసే మార్గాలు అన్వేషిస్తాం. ఆ అంతర్ముఖత్వం మనల్ని మనుషులుగా చేస్తుంది. ఈ విషయమే William Wordsworth తన Elegiac Stanzasలో చెబుతాడు.

ఈ కవిత అటువంటి కవిత.

***

అతి రహస్యంగా సందు చివరలో అమ్ముతున్న
ఈ అశ్లీలమైన ఫోటోలో (పోలీసులు దీన్ని చూడరాదు)
కలలు దోచుకునేంత అందమైన ముఖం
ఇంత పోకిరిగా ఉందేమిటి? “అసలిందులోకి ఎలా వచ్చేవు నువ్వు?”

నువ్వెంత నీచమైన, అశ్లీలమైన జీవితం గడుపుతున్నావో ఎవడికి తెలుసు?
ఈ చిత్రం తియ్యడానికి నువ్వీ భంగిమలో నిలుచున్నావంటే
నీ పరిసరాలు ఎంత దారుణంగా ఉండి ఉంటాయి?
నీది ఎంతటి దిగజారుడు మనస్తత్వమై ఉండి ఉండాలి?
అయినప్పటికీ, ఇంతకంటే కనికిష్టంగా ఉన్నా సరే,
నువ్వు నాకెప్పుడూ కలలు దోచుకునే ముఖానివే.
నీ తను సౌందర్యం, సౌష్టవం గ్రీకు ప్రజలకే అంకితం—
నువ్వు నాకు అలాగే ఎప్పుడూ కనిపిస్తావు
నా కవిత్వం నిన్నలాగే పరిచయం చేస్తుంది.
.

కన్స్టాంటిన్ కవాఫిజ్

(ఏప్రిల్ 29 1863 – ఏప్రిల్ 29, 1933)

గ్రీకు కవి

[గ్రీకు సాహిత్యంపట్ల దేశంలోనూ బయటా ఆసక్తి పునరుజ్జీవింపజెయ్యడంలో Cavafy పాత్ర ఎంతైనా ఉంది. కాని దురదృష్టవశాత్తూ, అతను చనిపోయిన తర్వాత, EM Forster, Arnold Toynbee and TS Eliot వంటి ప్రముఖులు చేపట్టేదాకా అతనికృషి ఇంగ్లీషుమాటాడేప్రపంచానికి దాదాపు తెలియదు. అతని సాహిత్యసృష్టిఅంతా గ్రీకుభాషలోనే జరిగింది. అయితే అతని అన్ని కవితలూ అనువాదం చెయ్యబడ్డాయి. కాకపోతే, అతని మాతృభాషలోని నైపుణ్యం అనువాదాలలో అంతగా కనిపించదు. అంత్యప్రాసలు లేకపోవడం, ఉన్నచోట వ్యంగ్యాన్ని సూచించడం, సంప్రదాయేతర విషయాలపై కవిత్వం రాయడం అతని ప్రత్యేకతలు. అగోచరమైనభవిషత్తు, మనసునివివశంచేసే ఆనందాలు, నైతిక ప్రవర్తన, వ్యక్తుల మానసిక ప్రవృత్తి, స్వలింగసంపర్కం, అతని కవిత్వాన్ని నిర్వచించే కొన్ని ముఖ్యమైన కవితావస్తువులు. అతనికి కవితలో ప్రతి పాదాన్నీ లోపరహితంగా రాయడం ఎంత అలవాటంటే, అది ఒక చాదస్తంగా గుర్తించవలసినంత.
1904 లో రాసిన “Waiting for the Barbarians” కవితా, 1911 లో వ్రాసిన Ithaca అన్న కవితలు కన్స్టాంటిన్ కవాఫిజ్ కి అమితమైన కీర్తిని తెచ్చిపెట్టాయి. అతను తన కవిత్వాన్ని పుస్తకరూపంలో తీసుకు రాలేదు. అతని మరణానంతరం 1935లో అతని 154 కవితలతో మొదటి కవితా సంకలనం వచ్చింది. ఇంకా చాలా సాహిత్యం అసంపూర్ణంగా ఉండిపోయింది.]

The Photograph.

.

In this obscene photograph secretly sold
(the policeman mustn’t see) around the corner,
in this whorish photograph,
how did such a dream-like face
make its way; How did you get in here?

Who knows what a degrading, vulgar life you lead;
how horrible the surroundings must have been
when you posed to have the picture taken;
what a cheap soul you must have.
But in spite of all this, and even more, you remain for me
the dream-like face, the figure
shaped for and dedicated to Hellenic love—
that’s how you remain for me
and how my poetry speaks of you.

Constantine Cavafy (Konstantinos P. Kabaphes)
(1863-1933)
Greek Poet
Translated from Greek by : Edmund Keeley and George Savidis

Poem Courtesy:

http://thewonderingminstrels.blogspot.com/2004/12/the-photograph-constantine-cavafy.html

ఈ పీడకలే… ఏ రాత్రికి ఆ రాత్రి
నా తలగడపై పళ్ళికిలిస్తూ కనిపిస్తుంటుంది …
నేను అమాయకత్వంలో ఉండే మనశ్శాంతితో
ఆనందానికి ఆర్రులుజాచే కాంక్షని కలగలుపుతునానట:
ఇంతకుమించిన అపవాదూ, దూషణ ఉందా
కేవలం దివ్యసంకల్పంతో, నిరపేక్షగా చేస్తుంటే…
సోమరితనానికీ స్వార్థానికీ ముసుగు వేస్తున్నానట
ఫాదిరీ నల్లగౌనులోనూ, దేవత తెల్లగౌనులోనూ.

మహప్రభో, మీరు పాపం చేస్తే, దానిలో ఆనందం అనుభవించండి,
దాన్ని ఆనందంకోసం చెయ్యండి. అంతే కాని
“అదిగో చూడు, ఆత్మ ఎంత స్వేఛ్ఛగా ఎగిరిపోతోందో!…
ఒక్క క్షణంలో ఈ భౌతిక శరీరాన్ని విడిచిపెట్టి
భగవంతుడు అందులో ప్రకాశిస్తాడని” కబుర్లు చెప్పొద్దు;
బదులుగా ఇలా చెప్పండి: “ఇది పాపం. అది నేను చేస్తాను;
ఈ పాపానికి మూల్యం చెల్లించాలి. .. దానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.”
.
గెరాల్డ్ గోల్డ్
(June 1885- Dec 1936)
ఇంగ్లీషు కవి

(ఇది రక రకాల ముసుగుల్లో మనుషులు… ముఖ్యంగా మతాధికారులూ, బాబాలూ చేసే పాపాలపై విమర్శ)

.

This is the Horror that, Night After Night

This is the horror that, night after night,
Sits grinning on my pillow — that I meant
To mix the peace of being innocent
With the warm thrill of seeking out delight:
This is the final blasphemy, the blight
On all pure purpose and divine intent —
To dress the selfish thought, the indolent,
In the priest’s sable or the angel’s white.

For God’s sake, if you sin, take pleasure in it,
And do it for the pleasure. Do not say:
‘Behold the spirit’s liberty! — a minute
Will see the earthly vesture break away
And God shine through.’ Say: ‘Here’s a sin — I’ll sin it;
And there’s the price of sinning — and I’ll pay.’
.
Gerald Gould
(June 1885- Dec 1936)
English Poet
Poem Courtesy:
http://wonderingminstrels.blogspot.com/2003/03/this-is-horror-that-night-after-night.html

వ్రాసినది: NS Murty | ఆగస్ట్ 20, 2016

మతచర్చ … ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్వే, అమెరికను

మనం చాలా విశాలంగా ఆలోచిస్తాం
కాని నడిచేది మాత్రం దగ్గరదారిలో;
మనం దయ్యాలకు అడుగులకు మడుగులొత్తి
ఇంటిముఖం పట్టేటపుడు గడగడ వణుకుతుంటాం;
మనం రాత్రి కొలిచేదొక దేవుడిని
పగలు ప్రార్థించే దింకొక దేవుడిని.

.

ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్వే

July 21, 1899 – July 2, 1961

అమెరికను నవలా కారుడు

(ఈ కవితలో రచయిత మన ఆత్మవంచన తత్త్వాన్ని ఆవిష్కరిస్తున్నాడు.  మన ఆలోచనలు మహోన్నతంగా ఉంటాయి.  కానీ ఆచరణలో మాత్రం దొడ్డిదారి పడతాం.  మనం  సేవించేది, అడుగులకి మడుగులొత్తేది మన బలహీనతలకి.  కానీ ఇంటిదారి ( అంటే ఇక్కడ మరణం ఆసన్నమైనపుడు) భయకంపితులమౌతాము. రాత్రి వ్యసనాలకి బానిసలము. పగలు మాత్రం భగవంతునికి ఎక్కడలేని ప్రార్థనలూ చేస్తాము.)

.

Chapter Heading

.

For we have thought the longer thoughts
And gone the shorter way.
And we have danced to devils’ tunes,
Shivering home to pray;
To serve one master in the night,
Another in the day

.
Ernest M. Hemingway
(28 May 1779 – 25 February 1852)
American Novelist, Short story writer. Nobel Prize
Courtesy: http://wonderingminstrels.blogspot.com/2003/03/this-is-horror-that-night-after-night.html

వ్రాసినది: NS Murty | ఆగస్ట్ 19, 2016

ఒక వాదము… థామస్ మూర్,ఐరిష్ కవి

ఒకే విషయం మీద వేర్వేరు కవులు స్పందించిన కవితలన్నీ ఒకచోట దొరికే సందర్భం అరుదుగా తటస్థిస్తుంది. అలాంటిదే ఇది.  “Sin”  మీద ముగ్గురు కవుల (నిజానికి అందులో ఒకరు గొప్ప నవలా కారుడు) స్పందన వరుసగా మూడు రోజులపాటు చదవొచ్చు.

***

 .
నాకు చాలాసార్లు జ్ఞానులైన ఫకీరులు చెప్పారు
ఊహించడమూ, ఆచరించడమూ రెండూ నేరమేనని
దైవం ఆచరించిన వారిని ఎలా శిక్షిస్తాడో
మనసులో కోరుకున్నవారినీ అలాగే శిక్షిస్తాడని.

కోరిక శిక్షార్హమైనప్పుడు, నువ్వూ నేనూ
మనస్సాక్షిగా నేరానికి శిక్షార్హులమే.
కనుక, కనీసం శిక్ష అనుభవించబోయేముందు
కొంత సుఖాన్ని అనుభవిద్దాము, రా!

థామస్ మూర్
(28 May 1779 – 25 February 1852)
ఐరిష్ కవి

 

An Argument

I’ve oft been told by learned friars,
That wishing and the crime are one,
And Heaven punishes desires
As much as if the deed were done.

If wishing damns us, you and I
Are damned to all our heart’s content;
Come, then, at least we may enjoy
Some pleasure for our punishment!
.
Thomas Moore
(28 May 1779 – 25 February 1852)
Irish Poet
Courtesy: Ian Baillieu’s comment http://wonderingminstrels.blogspot.com/2003/03/this-is-horror-that-night-after-night.html.

ఏ పెదాలు నా పెదాలను చుంబించాయో; ఎక్కడ, ఎందుకు
నేను మరిచిపోయానో; ఏ చేతులు తెల్లవారే వరకూ
నా తలకి ఆసరా ఉన్నాయో; కానీ ఈ రాత్రి
వర్షం మాత్రం భీకరంగా ఉంది, కిటికీ అద్దాలపై
టప్ టప్ మంటూ; సమాధానానికి ఎదురుచూస్తూ నిట్టురుస్తూ,
నా గుండెలో ఎక్కడో బాధ మెత్తగా కలుక్కుమంటోంది
కారణం నను గుర్తుపెట్టుకోని నా పిల్లలు మరొకసారి
ఏడ్చుకుంటూ ఈ అర్థరాత్రి నా దగ్గరకి రారు.

అనుకుంటూ ఒంటరిగా హేమంతంలో నిలుచుంటుందొక చెట్టు.
దానికి పిట్టలు ఒకటొకటిగా విడిచిపెట్టాయని తెలియదు.
కానీ ఇది తెలుసు: కొమ్మలు మునపటికన్నా చిన్నబోయి ఉన్నాయని;
ఏ ప్రేమలు తమితీరా పెనవేసుకు నిష్క్రమించాయో చెప్పలేను.
నాకు తెలిసిందొకటే, కొద్దికాలం క్రితమే నాలో వసంతం
రాగాలాలపించిందనీ; మరొకసారి ఆ అవకాశం లేదనీ. 

.
ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే
February 22, 1892 – October 19, 1950
అమెరికను కవయిత్రి

.

Sonnet XLIII

What lips my lips have kissed, and where, and why,
I have forgotten, and what arms have lain
Under my head till morning; but the rain
Is full of ghosts tonight, that tap and sigh
Upon the glass and listen for reply,
And in my heart there stirs a quiet pain
For unremembered lads that not again
Will turn to me at midnight with a cry.

Thus in winter stands the lonely tree,
Nor knows what birds have vanished one by one,
Yet knows its boughs more silent than before:
I cannot say what loves have come and gone,
I only know that summer sang in me
A little while, that in me sings no more.
.
Edna St Vincent Millay (aka Nancy Boyd for Prose works)
February 22, 1892 – October 19, 1950
American

Poem courtesy: 

http://wonderingminstrels.blogspot.com/2000/10/sonnet-xliii-edna-st-vincent-millay.html 

వెనుతిరుగు వెనుతిరుగు నీ పరుగులో ఒకసారి కాలమా!
వెనుదిరిగి ఒక్క రాత్రికి నన్ను పసిబిడ్డగా మార్చవా!
ప్రతిధ్వనులెరుగని తీరంనుండి ఒకసారి మరలిరావా అమ్మా!
మునపటిలాగే ఒకసారి నన్ను నీ గుండెలకు హత్తుకోవా;
నా నుదిటినుండి వంతల ముడుతలు ముద్దాడి పోవా;
అక్కడక్కడ నెరిసి నిలబడుతున్న నా జుత్తు సవరించవా
ఎప్పటిలానే నే నిదరోతున్నపుడు ప్రేమగా కాపుకాయవా;-
అమ్మా నన్నొకసారి నిద్రపుచ్చు! నను నిద్రపుచ్చు

వెనుదిరుగు వెనుదిరుగు ఓ కాలకెరటమా!
ఈ కష్టాలకీ కన్నిళ్ళకీ నేను అలసిపోయాను,-
ప్రతిఫలం లేని శ్రమ, వృధాగా పోయే కన్నీరూ,
ఇవన్నీ తీసుకుని నా బాల్యాన్ని తిరిగి నాకిచ్చెయ్!
ఈ నుసినుసిగారాలుతూ నశించడానికి విసుగేస్తోంది
నా ఆత్మ సంపదని వృధాగా విసిరి విసిరి అడలిపోయాను,
పరులు చేనుకోసుకుందికి నాట్లు వేసి వేసి డస్సిపోయాను,
అమ్మా నన్నొకసారి నిద్రపుచ్చు!నను నిద్రపుచ్చు

ఇక్కడి డొల్లతనం, నీచత్వం, కాపట్యాలకి
అమ్మా, ఓ అమ్మా, నా మనసు నీకై పలవరిస్తున్నది,
నిన్ను నేను ఎడబాసిన దగ్గరనుండి ఎన్ని ఏళ్ళో 
గడ్డి, చిగిర్చి, పచ్చగా ఎదిగి, వాడి పోయింది,
అయినప్పటికీ అంతులేని ఆర్తితో,గాఢమైన కోరికతో
ఈ రాత్రి నా దగ్గరకు నువ్వు మరొకసారి రావాలని తపిస్తున్నాను.
సుదీర్ఘ, అగాధ నిశ్శబ్దం లోంచి ఒకసారి వచ్చి
అమ్మా నన్నొకసారి నిద్రపుచ్చు!నను నిద్రపుచ్చు

గడిచిపోయిన రోజుల్లో, నా మనసుమీద,
నీ ప్రేమ కురిసినంతగా మరేప్రేమా కురవలేదు,
నీ అంత నిస్వార్థంగా, నమ్మకంగా, ఓపికగా
ఏ అనుబంధమూ ముడిపడలేదు, కొనసాగలేదు,
లోకానికి బెదిరిన మనసునుండీ, చెదిరిన గుండెనుండీ
నీలాగ ఎవ్వరూ బాధను మంత్రించినట్టు తొలగించలేరు.
బరువెక్కిన నా కనురెప్పలపై నిద్ర తూగుతూ వాలుతోంది
అమ్మా నన్నొకసారి నిద్రపుచ్చు!నను నిద్రపుచ్చు

రా, లేత బంగరు చాయతో మెరిసే నీ గోధుమరంగు జుత్తు
మునుపటిలాగే నీ భుజాలమీద ఒత్తుగా అల్లుకోనీ;
మసకబారుతున్న నా కళ్లనుండి వెలుగుని దూరంగా తరుముతూ
ఈ రాత్రి అది నా ముఖం మీద అలా అలవోకగా వాలనీ
దాని పసిడివెలుగుల క్రీనీడల ఆనందపు జాడలలో
నా చిన్ననాటి కలలు మరొకసారి నన్ను ముప్పిరిగొననీ.
హాయిగొలిపే ఆ తీయని కలలడొలికలలో
అమ్మా నన్నొకసారి నిద్రపుచ్చు!నను నిద్రపుచ్చు

అమ్మా, నా బంగారు తల్లీ! క్రిందటిసారి
నీ జోలపాట విని ఎన్నేళ్ళుగడిచేయో లెక్కలేదు!
ఏదీ మరొకసారి పాట అందుకో. నా మనసుకి
మాతృత్వపు హరిమ ఒక కలగా గుర్తొస్తుంది.
నీ గుండెకి నన్ను గట్టిగా పొదువుకుని
నీ ముఖం మీద వెలుగులు జీరాడుతుంటే
ఇక ఎన్నడూ రోదించ, మేల్కోనవసరం లేకుండా
అమ్మా నన్నొకసారి నిద్రపుచ్చు!నను నిద్రపుచ్చు
.
ఎలిజబెత్ ఏకర్స్ ఏలన్

(October 9, 1832 – August 7, 1911)

అమెరికను  

.

Rock Me to Sleep
.
Backward, turn backward, O Time, in your flight,
Make me a child again just for to-night!
Mother, come back from the echoless shore,
Take me again to your heart as of yore;
Kiss from my forehead the furrows of care,
Smooth the few silver threads out of my hair;
Over my slumbers your loving watch keep;—
Rock me to sleep, mother,—rock me to sleep!

Backward, flow backward, O tide of the years!
I am so weary of toil and of tears,—
Toil without recompense, tears all in vain,—
Take them, and give me my childhood again!
I have grown weary of dust and decay,—
Weary of flinging my soul-wealth away;
Weary of sowing for others to reap;—
Rock me to sleep, mother,—rock me to sleep!

Tired of the hollow, the base, the untrue,
Mother, O mother, my heart calls for you!
Many a summer the grass has grown green,
Blossomed, and faded our faces between,
Yet with strong yearning and passionate pain
Long I to-night for your presence again.
Come from the silence so long and so deep;—
Rock me to sleep, mother,—rock me to sleep!

Over my heart, in the days that are flown,
No love like mother-love ever has shone;
No other worship abides and endures,—
Faithful, unselfish, and patient, like yours:
None like a mother can charm away pain
From the sick soul and the world-weary brain.
Slumber’s soft calms o’er my heavy lids creep;—
Rock me to sleep, mother,—rock me to sleep!

Come, let your brown hair, just lighted with gold,
Fall on your shoulders again as of old;
Let it drop over my forehead to-night,
Shading my faint eyes away from the light;
For with its sunny-edged shadows once more
Haply will throng the sweet visions of yore;
Lovingly, softly, its bright billows sweep;—
Rock me to sleep, mother,—rock me to sleep!

Mother, dear mother, the years have been long
Since I last listened your lullaby song:
Sing, then, and unto my soul it shall seem
Womanhood’s years have been only a dream.
Clasped to your heart in a loving embrace,
With your light lashes just sweeping your face,
Never hereafter to wake or to weep;—
Rock me to sleep, mother,—rock me to sleep!
.
Elizabeth Akers Allen
(October 9, 1832 – August 7, 1911)
The World’s Best Poetry
Ed: Bliss Carman, et al..
Volume I. Of Home: of Friendship. 1904.

Poems of Home: V. The Home
http://www.bartleby.com/360/1/191.html

వ్రాసినది: NS Murty | ఆగస్ట్ 14, 2016

మరొకసారి రా! … రూమీ,పెర్షియన్ కవి

రా! రా! నువ్వెవరైనా ఫర్వాలేదు.
దేశదిమ్మరి, భక్తుడు, హతాశువు
ఎవరైనా ఒకటే.
ఇది నిరాశానిస్పృహల బిడారు కాదు.
రా! నువ్వు ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని
వెయ్యిసార్లు నిలుపుకోలేకపోయినా సరే
రా! మరొకసారి రా! రా! రా!
.
రూమీ

పెర్షియన్ కవి

Jalal ad-Dīn Muhammad Rumi Image Courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Rumi

Jalal ad-Dīn Muhammad Rumi
Image Courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Rumi

Come, come, whoever you are.
Wonderer, worshipper, lover of leaving.
It doesn’t matter.
Ours is not a caravan of despair.
Come, even if you have broken your vow
a thousand times
Come, yet again, come, come.
.

Rumi
Persian
Poem Courtesy:
http://www.bartleby.com/360/1/206.html

చిన్నప్పుడు మొదటిసారి ఆ బాదం చెట్టుక్రింద
ఆడుకోవడం మొదలుపెట్టినదగ్గరనుండి
బాగున్ననాడూ, బోగున్ననాడూ
మనిద్దరం ఎప్పటినుండో స్నేహితులం.
ఎందుకో నీ మనసులో ఉదాసీనత చోటుచేసుకుంది.
నీ కళ్లలో ఏదో అనుమానం పొడచూపుతోంది.
మనిద్దరం ఎన్నాళ్ళనుండో స్నేహితులం కదా
ఒక చిన్న మాట ఇపుడు ఇద్దరినీ విడదీయనివ్వవచ్చా?

ఇద్దరం కలిసి ఆనందంగా గడిపేం,
నవ్వుకుంటూ పరాచికాలాడుకున్నాం,
మనిద్దరి మనసుల్లో ఎన్నో ఆశలూ
ప్రేమగా పెల్లుబుకజొచ్చేవి
నీ పెదవి మీద ఇపుడు చిరునవ్వు మాయమైంది
నీ కన్నుల విషాదం కమ్ముకుంటోంది.
మనిద్దరం కలిసి ఎన్నాళ్ళో ఆనందంగా ఉన్నాం కదా
ఒక చిన్న మాట ఇపుడు ఇద్దరినీ విడదీయనివ్వవచ్చా?

మనిద్దరం కలిసి కష్టాలు పంచుకున్నాం
మనిద్దరం కళ్ళు అవిసేలా రోదించాం
మన చిన్ననాటి ఆశలు గడ్దిమొలిచిన
సమాధుల క్రింద నిద్రిస్తున్నాయి.
అప్పుడు మౌనంగా ఉన్న గొంతుకలు
ఇప్పుడు ఉల్లాసంగా ఉండమని నిను కోరుకుంటున్నాయి;
ఇద్దరం కలిసి దుఃఖాన్ని పంచుకున్నాము కదా,
ఒక చిన్న మాట ఇపుడు ఇద్దరినీ విడదీయనివ్వవచ్చా?
.

కెరొలీన్ ఎలిజబెత్ సారా నార్టన్
(22 March 1808 – 15 June 1877)
ఇంగ్లీషు కవయిత్రి .

Caroline Norton by Sir George Hayter in 1832 Image courtesy: http://upload.wikimedia.org/wikipedia

Caroline Norton by Sir George Hayter in 1832 Image courtesy: http://upload.wikimedia.org/wikipedia

.

 

We have been friends together

.

We have been friends together
In sunshine and in shade,
Since first beneath the chestnut-tree
In infancy we played.
But coldness dwells within thy heart,
A cloud is on thy brow;
We have been friends together,
Shall a light word part us now?

We have been gay together;
We have laughed at little jests;
For the fount of hope was gushing
Warm and joyous in our breasts,
But laughter now hath fled thy lip,
And sullen glooms thy brow;
We have been gay together,
Shall a light word part us now?

We have been sad together;
We have wept with bitter tears
O’er the grass-grown graves where slumbered
The hopes of early years.
The voices which were silent then
Would bid thee cheer thy brow;
We have been sad together,
Shall a light word part us now?
.
Caroline Elizabeth Sarah (Sheridan) Norton
(22 March 1808 – 15 June 1877)
English Poet and Social Reformer

Older Posts »

వర్గాలు

అనుసరించు

Get every new post delivered to your Inbox.

మరో 967గురు చందాదార్లతో చేరండి

%d bloggers like this: