నీడలేని ఎండలో, పిరమిడ్ కి దగ్గరగా,

దాని శిఖరం మిట్టమధ్యాహ్నపు పగటిని చీలుస్తుంటే

కళ్ళు తెరవలేని వెలుగు క్రింద తెల్లని బట్టలు ధరించి

ఎండలో చెమటలు కక్కుకుంటూ బానిసలు పడుకుని నిద్రపోతున్నారు.

వాళ్ళకి నాలుగుచెరగులా,తెరిస్తేచాలు కళ్ళు మండే ఎండ

ఎడారి దారుల పొడుగునా తన తేజస్సుని వెదజల్లుతోంది;

ఊహించడానికి భయమేస్తూ, తీక్షణంగా, మిరుమిట్లు గొలుపుతూ

అంతూ పొంతూ లేని ఒక తెల్లని శూన్యం పరుచుకుని ఉంది.

ఆ పిరమిడ్ చీకటి అంతర్భాగంలో

శతాబ్దాలుగా సూర్యుడు చొరని చరిత్రతో

చీకటి ఒడిలో రాజు కియాప్స్ శాశ్వతనిద్ర పోతున్నాడు.

అయితే నేమి? బయట కళ్ళు పోగొట్టే మధ్యాహ్నపు

ఎండ తీవ్రత సృష్టించే శ్వేతవిస్మృతికి మించిన

విస్మృతి అతని చీకటి గదిలో లేదని తనకి తెలుసు.

.

విల్ఫ్రిడ్ విల్సన్ గిబ్సన్

2 October 1878 – 26 May 1962

ఇంగ్లీషు కవి

.

.

Oblivion

.

Near the great pyramid, unshadowed, white,

With apex piercing the white noon-day blaze.        

Swathed in white robes beneath the blinding rays   

Lie sleeping Bedouins drenched in white-hot light.

About them, searing to the tingling sight,     

Swims the white dazzle of the desert ways    

Where the sense shudders, witless and adaze,         

In a white void with neither depth nor height.        

Within the black core of the pyramid, 

Beneath the weight of sunless centuries,       

Lapt in dead night King Cheops lies asleep:  

Yet in the darkness of his chamber hid         

He knows no black oblivion more deep        

Than that blind white oblivion of noon skies.

.

Wilfrid Wilson Gibson 

2 October 1878 – 26 May 1962

English Poet

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936). 

http://www.bartleby.com/265/132.html

పర్వతాలు పాపం మూగవి; అవి

ఒకదానికొకటి దూరంగా ఒంటరిగా ఉంటాయి.

రాత్రిపూట వాటిశిఖరాలను చుంబించే మేఘాలు

వాటి మూలుగులుగాని, నిట్టూర్పులుగాని వినలేవు.

సైనికుల్లా, వాటిని నిర్దేశించిన చోట

ధైర్యంగా, నిటారుగా తలెత్తుకుని నిలబడతాయి

వాటి పాదాలచెంత అడవుల్ని పొదువుకుని

ఆకాశాన్ని పడిపోకుండా నిలబెడతాయి.

.

హేమ్లిన్ గార్లాండ్

September 14, 1860 – March 4, 1940

అమెరికను కవి, కథారచయిత

.

Hamlin Garland Image Courtesy: Wikipedia

Hamlin Garland
Image Courtesy: Wikipedia

.

The Mountains are a Lonely Folk

 .

The mountains they are silent folk      

  They stand afar—alone,

And the clouds that kiss their brows at night

  Hear neither sigh nor groan.   

Each bears him in his ordered place    

  As soldiers do, and bold and high    

They fold their forests round their feet

  And bolster up the sky.

.

Hamlin Garland

September 14, 1860 – March 4, 1940

American Novelist, Poet, Short story writer.

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936). 

http://www.bartleby.com/265/129.html

ఆమె నా పక్కన ఉంటే, నా సంగతి ఏమి చెప్పను

ఈ చెట్లు ఆకులు రాల్చే చీకటిరోజులే

రోజులు ఎలాఉండాలో చాటే గొప్ప రోజులంటుంది;

మోడువారి ఎండిపోయిన చెట్లంటే ఆమెకు ఇష్టం;

చిత్తడిగాఉండే పచ్చికదారులంట నడుస్తుంది.  

ఆమె సంతోషం నన్ను నన్నుగా ఉండనీదు

ఆమె మాటాడుతూ ఉంటుంది, నేను తృప్తిగా వింటూంటాను;

పక్షులెగిరిపోయినందుకు ఆమెకు సంతోషం

ఆమె ధరించిన సాదా గోధుమరంగు ఉన్ని వస్త్రము

అంటుకున్న మంచుతో వెండిలా మెరుస్తున్నందుకు ఆనందం.  

ఈ నిర్మానుష్యపు ఒంటరి వృక్షాలూ

మసకబారిన నేలా, మేఘావృతమైన ఆకాశమూ

ఆమె కనులారా చూసే ఈ అందాలన్నీ

చూడగల హృదయం నాకు లేదనుకుంటుంది.

అందుకే నాకు చిరాకు వేస్తుంది.  

ఈ నవంబరు నెలలోని బోసి అందాలను

మంచుకురవడం ప్రారంభం కాకముందు

చూడడం నేను నిన్ననే కొత్తగా తెలుసుకోలేదు

కాని ఆ విషయం ఆమెకి చెప్పి ప్రయోజనం లేదు

ఆమె పొగిడితే వాటికి వచ్చిన నష్టం ఏమీ లేదు.

.

రాబర్ట్ ఫ్రాస్ట్

అమెరికను

 

.

My November Guest

 .

My Sorrow, when she’s here with me,

  Thinks these dark days of autumn rain

Are beautiful as days can be;

She loves the bare, the withered tree;

  She walks the sodden pasture lane.

Her pleasure will not let me stay.

  She talks and I am fain to list:

She’s glad the birds are gone away,

She’s glad her simple worsted grey

  Is silver now with clinging mist.

The desolate, deserted trees,

  The faded earth, the heavy sky,

The beauties she so truly sees,

She thinks I have no eye for these,

  And vexes me for reason why.

Not yesterday I learned to know

  The love of bare November days

Before the coming of the snow;

But it were vain to tell her so,

  And they are better for her praise.

.

Robert Frost

American poet

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936).

http://www.bartleby.com/265/123.html

 

నేను తెలివిగా, కటువుగా ఉండి ఉండి అలసిపోయాను,

చిరకాలం తర్వాత వాటి ఆహార్యాలూ, తెరలూ తొలగిపోయాయి 

ఏడ ద్వీపాలు ప్రశాంతంగా ఉంటాయో, జలధిలో సూర్యుడుదయిస్తాడో

అక్కడికిపోయి సంగీతం ప్రసాదించే వివేకంలో వాటిని లయించుకుంటాను.

సంగీతంలో ఋషులకుకూడా తెలియరాని మహిమలున్నాయి

రహః తనూరుహాలపై అచ్చపు వింతశక్తులు మనప్రక్కనుండే ఎగురుతాయి;

నిస్సందేహంగా స్తబ్ద పూర్వ యుగాల నీరవ నిశ్శబ్దంలోంచి

రోదసిని వెలుగుతో నింపి అస్థవ్యస్థ ప్రకృతికి జీవంపోసింది సంగీతమే.

మనకి తెలిసినదంతా నిష్ప్రయోజనం; మనం వెంపర్లాడేవీ నిష్ఫలములే

పొగడ్తలతో అధిక భారాన్ని మోసే మానసిక శక్తి కూడా నశ్వరమే.

ఎందుకంటే, చివరకి ఈ జ్ఞానమూ, ఈ శక్తులూ, బరువులూ అన్నీ నశిస్తాయి.

నశించకుండా మిగిలేది ఒకే ఒక్కటి… అది సంగీతం మాత్రమే.

.

ఆర్థర్ డేవిసన్ ఫికే

November 10, 1883 – November 30, 1945

అమెరికను కవి

.

.

I am Weary of Being Bitter

.

I AM weary of being bitter and weary of being wise,       

  And the armor and the mask of these fall from me, after long. 

I would go where the islands sleep, or where the sea-dawns rise,         

  And lose my bitter wisdom in the wisdom of a song.     

There are magics in melodies, unknown of the sages;       

  The powers of purest wonder on secret wings go by.     

Doubtless out of the silence of dumb preceding ages        

  Song woke the chaos-world—and light swept the sky.   

All that we know is idle; idle is all we cherish;        

  Idle the will that takes loads that proclaim it strong.        

For the knowledge, the strength, the burden—all shall perish:    

  One thing only endures, one thing only—song.

.

Arthur Davison Ficke

November 10, 1883 – November 30, 1945

American Poet, Playwright and expert of Japanese art.

Poem Courtesy:

The New Poetry: An Anthology.  1917.

 Harriet Monroe, ed. (1860–1936). 

http://www.bartleby.com/265/109.html

ఒక పాక, ఓ చెట్టూ
ఓ కొండ వాలు,
పచ్చిక బలిసిన మైదాన ప్రశాంతత
నాకు చాలు, మరేం కోరను.
దేవుడైనా, మహరాజైనా
తన నీడని నామీంచి తప్పించమంటాను.
.

మాక్స్ ఈస్ట్ మన్

అమెరికను
.

ఈ కవితని అర్థం చేసుకుందికి చిన్న వివరణ అవసరం.

(డయొజినెస్ ఆఫ్ సైనోప్ (క్రీ. పూ. 412/ 404 – 323 ) ఒక గ్రీకు తత్త్వవేత్త.   అతను మాటలలో కంటే, ఆచరించడం ద్వారా మాత్రమే విలువలు బాగా అవగతమౌతాయని నమ్మిన వాడు. తనని తాను ఏ దేశానికో ప్రాంతానికో చెందినట్టు ప్రకటించుకోకుండా, తాను “విశ్వనరుడిని” అని చెప్పుకున్నాడు. ఒక సారి కోరింత్ లో అతను ఎండలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూండగా, అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ అతని పేరు విని, దర్శించుకుని, “నేను మీకు ఏమైనా సహాయము చెయ్యగలనా?” అని వినయంగా అడిగేడట. దానికి అతను  “నామీద ఎండపడకుండా అడ్డు నిలబడ్డావు. పక్కకి తప్పుకుంటే చాలు” అన్నాడట.  ఈ కవిత ఆఖరి పాదంలో చెప్పిన విషయం దానిమీద ఆధారపడి వ్రాసినది.)

 

.

Diogenes

.

A hut, and a tree,

And a hill for me,

And a piece of a weedy meadow.

I’ll ask no thing,

Of God or king,

But to clear away his shadow.

.

Max Eastman

January 4, 1883 – March 25, 1969

American

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936).

http://www.bartleby.com/265/101.html

(Note:

Diogenes of Sinope (412 or 404 BCE to 323 BCE) was a Greek Philosopher who believed virtue was better revealed in action than in theory. He claimed himself a citizen of the world than claiming allegiance to one place.   There was a legend when Alexander the Great met him in Corinth. Diogenes was relaxing in the sunlight in the morning, Alexander, thrilled to meet the famous philosopher, asked if there was any favor he might do for him. Diogenes replied, “Yes, stand out of my sunlight”.  That was the reference yo the last line of the poem.)

వ్రాసినది: NS Murty | జూలై 25, 2015

O Lord! Forgive the Killer!… Ashok Kumbamu, Telugu, Indian

O Lord!

Forgive the killer!

He is ignorant.

He is arrogant.

Except for its skin color

He can make out nothing of humanity

Poor creature! His devotion to the flag

Fans hatred towards other sections of the society.

Forgive him!

After all, he is your child,

Unfortunately,

He is addicted to

hunting and heap up people for game.

Shower your mercy on him

Embrace him with all your love.

O Lord!

We forgive the killer!

We have lost our children

Who spin the world around us;

We have lost our parents

Who caress us dearly and reassure us

In our crises and fatigues; and

We lost our grandparents

Who kindle sweet hopes about the insecure future

Reminiscing the dark and moony days of the past and present.

After all the connections

Across generations are devastated,

And the perennial flow of blood,

The simmering grief

And sweeping tears

Come to a freeze

What more is left for us

Than to forgive the offender?

Our lives valueless

Uncertain existence

And nescience to cognize death’s varied forms…

They are not of any consequence now.

The only test left to establish our humanness now

Is to prove that we are still humane.

He must punish us for no fault

And we should forgive him unconditionally.

Isn’t it our duty, our lord!?

.

Ashok Kumbamu

Ashok Kumbamu

Ashok Kumbamu was born and brought up in a peasant family in Azmapur (village), Nalgonda district, Telangana State. He received his Bachelor of Arts (Philosophy, Sociology and Psychology) degree from Nizam College, Hyderabad. He was awarded the Netherlands Fellowship Program scholarship to pursue his Master’s degree in Development Studies at the International Institute of Social Studies at Hague, Netherlands. He received his PhD in Sociology from the University of Alberta, Edmonton, Canada, and completed his post-doctoral fellowship at the same institution. Since 2012 he has been working as an Assistant Professor of Bioethics at Mayo Clinic, Rochester, Minnesota.

 

ఓ ప్రభువా! హంతకుడిని క్షమించు

.

 

ఓ ప్రభువా!

హంతకుడిని క్షమించు

వాడు అజ్ఞాని

అహంకారి

మనిషి రంగు తప్ప

మనిషితనం ఎరగనోడు

జెండాల మీద ప్రేమేతప్ప

జనంతో కలసి బ్రతకలేనోడు

 

వాడు నీ బిడ్డడె

కాకపోతే 

మానవవేట మరిగినోడు

మనషులను కాల్చి కుప్పేయడం నేర్చినోడు 

వాడిని దయతో దీవించు

కరుణతో లాలించు

 

ఓ ప్రభువా!

మేము హంతకుడిని

క్షమిస్తున్నాము

ప్రంపంచాన్ని మా చేతులచుట్టూ తిప్పే

మా పిల్లల పోగొట్టుకున్నాము

అలసటొచ్చినప్పుడో, ఆపదొచ్చినప్పుడో

తలనిమిరి ధైర్యమిచ్చె

 అమ్మా, నాన్నల పోగొట్టుకున్నాము

గత,వర్తమానాల కష్టసుఖాలు తలపోస్తూ 

అభద్రమైన భవిష్యత్తుపై సహితం అందమైన ఆశలు రేపే 

తాతల, అవ్వల పోగొట్టుకున్నాము

తరతరాల వంతెనలన్నీ ద్వంసమయిపోయి

పారుతున్న నెత్తురు

పొంగుతున్న దుఖం

కారుతున్న కన్నీళ్ళు 

గడ్డకట్టుక పోయాక

ఇక చివరకు మిగిలింది

హంతకుడిని క్షమించుడే కదా! 

 

విలువలేని బ్రతుకులు

ఎప్పుడు పోతవో తెలియని ప్రాణాలు

మృత్యువు రూపాన్నికనిపెట్టలేని జీవితాలు

ఇవేవీ ముఖ్యం కాదు

మేము మనుషులమా కాదా అని అంచనా వేయడానికి

ఇప్పుడు పరీక్షకు నిలిచింది మా మానవత్వ నిరూపణే 

వాడు శిక్షించాలి

మేము క్షమించాలి

అదే కదా ధర్మం, ప్రభువా!

.

Ashok Kumbamu

(అమెరికాలోని చార్లెస్టన్ నగరంలో నల్లజాతి వారి చర్చి మీద దాడి చేసి తొమ్మిది మందిని చంపిన 24 గంటలలోపే మృతుల కుటుంబాలు తెల్లజాతి హంతకుడిని క్షమిస్తున్నామని చేసిన ప్రకటనకు స్పందనగ.)

June 23, 2015 Rochester MN

నా ఆత్మని నిద్ర ఆవహించింది
నాకిపుడు ఏ లౌకిక బాధలూ లేవు
దొర్లిపోతున్న కాలాన్ని ఇపుడామె
గుర్తించగల స్థితిలో లేదు .

ఆమెలో చలనం లేదు, జీవం లేదు
ఆమె చూడనూ లేదు, విననూ లేదు;
భూమి మీది రాయి-రప్పా, చెట్టు-చేమతో పాటు
ఇక అహరహమూ పరిభ్రమిస్తూనే ఉంటుంది
.
విలియం వర్డ్స్ వర్త్

7 April 1770 – 23 April 1850

ఇంగ్లీషు కవి

William_Wordsworth

 

A Slumber Did My Spirit Seal

.

A slumber did my spirit seal;
I had no human fears:
She seem’d a thing that could not feel
The touch of earthly years.

No motion has she now, no force;
She neither hears nor sees;
Roll’d round in earth’s diurnal course
With rocks, and stones, and trees.
.

William Wordsworth

7 April 1770 – 23 April 1850

English Poet

పగలల్లా భీకరంగా ఎండ కాసి కాసి
సంధ్యవేళకి చీకటి చిక్కబడుతోంది,
గాలి ఎగరేస్తున్న కెరటాలకి, రాత్రి
భీకరంగా ఉంటుందని అర్థమయింది
దూరాన ఎక్కడో ఉరుము ఉరుముతోంది.

సముద్రపక్షికూనలు కొండల
శిఖరాగ్రాల అంచులపై ఎగురుతున్నాయి
అలవాటుగా ఇచ్చవచ్చినట్టు ఎగురుతూ
ఆనందంగా రెక్కలల్లార్చుతున్నాయి దిగడానికి
రెక్కలతెలుపు నీటితెలుపుతో కరిగిపోతూ

కనుచూపుమేరలో ఓడల జాడలేదు
సూర్యుడు ఇలా క్రిందకి గ్రుంకేడోలేదో
దట్టమైన మేఘాలు కూడబలుక్కున్నట్టు
దూరాన ఉదయించబోయే చంద్రుణ్ణి మూసేసేయి.
పాపం, వెర్రి ప్రేమికా! నువ్వు ఏకాకివి.

.

రాబర్ట్ బ్రిడ్జెస్

(23 October 1844 – 21 April 1930)

ఇంగ్లీషు కవి

.

Robert Bridges

.

The Evening Darkens Over

The evening darkens over
After a day so bright,
The windcapt waves discover
That wild will be the night.
There’s sound of distant thunder.

The latest sea-birds hover
Along the cliff’s sheer height;
As in the memory wander
Last flutterings of delight,
White wings lost on the white.

There’s not a ship in sight;
And as the sun goes under,
Thick clouds conspire to cover
The moon that should rise yonder.
Thou art alone, fond lover.

.

Robert Bridges

(23 October 1844 – 21 April 1930)

English Poet

నన్ను శత్రువను మిత్రుడను
నాకు లక్ష్యం లేదు
ఎవరు తెగించగలరో
వారి వెంటనే నేనూను

నేనే శక్తినీ
నేనే ప్రేరణనీ
నేనే కోరికకి
మూలాధారాన్ని

నేనే ఆవేశాన్ని
నేనే ప్రోత్సాహం, ఆలంబననూ
నేనే గీతంగా మారే
కెరటాలమీది చంద్రికనీ

నన్ను శత్రువను మిత్రుడను
నాకు లక్ష్యం లేదు
మరణానికి వెరవక
ఆలపించేవారివెంటే నేనూను

నన్ను శత్రువను మిత్రుడను
నేను ఇవ్వడానికే తీసుకుంటాను
బ్రతకడానికి మరణించే
వారి వెంటే నేనూను
.
లీ విల్సన్ డాడ్
అమెరికను కవి
జులై 11, 1879- 1933

.

The Comrade

.

Call me friend or foe,

Little I care!

I go with all who go

Daring to dare.

I am the force,

I am the fire,

I am the secret source

Of desire.

I am the urge,

The spur and thong:

Moon of the tides that surge

Into song!

Call me friend or foe,

Little care I,

I go with all who go

Singing to die.

Call me friend or foe….

Taking to give,

I go with all who go

Dying to live.

.

Lee Wilson Dodd

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936).

http://www.bartleby.com/265/95.html

.

ఈ రాత్రి ఆ చిన్ని సన్యాసిని మరణించింది
ఆమె చేతులు గుండెలమీద ఉంచారు;
అస్తమించబోతున్న సూర్యుడు
ఆమె ప్రశాంతమైన కురులు ముద్దిడబోయాడు;
కన్నీరొలుకుతూ ప్రవహిస్తున్న సెలయేటి
తీరాన ఆమె సమాధి నిర్మించబడ్డది.

ఆ బాల సన్యాసిని ఆత్మ ఆశ్చర్యపోతూ
నెమ్మదిగా నిష్క్రమించింది
ఆమె సోదరుడు క్రీస్తు నిలుచున్న
కల్పవృక్షపునీడలోనికి.
అతను నిట్టూర్చేడు; అతని ముఖం
చూడగానే ఆమెకు కంట నీరు చిమ్మింది.

ఆమె లేత చేతులు తన చేతులలోకి తీసుకుని
ఆయన బాధ దిగమింగుతూ ఆశీర్వదించేడు;
“గుడ్డి వాళ్ళు, పాపం నిన్ను అలా నిర్బంధించేరు,”
ఓపలేని కన్నీరొలుకుతూ ఇలా అన్నాడు,
“మేరీ తన గుండెలపై బిడ్డని
హత్తుకున్నది చూడలేదో?”

.

మేరీ కెరోలీన్ డేవీస్

1888 -1940?

అమెరికను కవయిత్రి

.

Cloistered

.

To-Night the little girl-nun died.

  Her hands were laid

Across her breast; the last sun tried

  To kiss her quiet braid;

And where the little river cried,

  Her grave was made.

The little girl-nun’s soul, in awe,

  Went silently

To where her brother Christ she saw,

  Under the Living Tree;

He sighed, and his face seemed to draw

  Her tears, to see.

He laid his hands on her hands mild,

  And gravely blessed;

“Blind, they that kept you so,” he smiled,

  With tears unguessed.

“Saw they not Mary held a child

  Upon her breast?”

.

Mary Carolyn Davies

Poem Courtesy:

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936).

http://www.bartleby.com/265/88.html

 

Older Posts »

వర్గాలు

అనుసరించు

Get every new post delivered to your Inbox.

మరో 843గురు చందాదార్లతో చేరండి

%d bloggers like this: