వ్రాసినది: NS Murty | సెప్టెంబర్ 5, 2015

పరిశీలన… స్విన్ బర్న్, ఇంగ్లీషు కవి

I

పాపాయి పాదాలు, గవ్వల్లా గులాబివన్నెలో ఉన్నాయి,
మనకి మోహము కలిగి, దైవముచితమని అనుగ్రహిస్తే,
ఒక దేవత పెదాలు ముద్దాడాలనుకున్నపుడు
మనకు ముందుగా కనిపించేవి పాపాయి పాదాలే.

సూర్యుడివైపు తిరిగే గులాబిరంగు వనధిపుష్పాల్లా
అవి ఆకాశంవైపు ప్రతి లిప్తా సాగుతూ, లేస్తాయి
ఆ పది కోమలమైన మొగ్గలూ కలుస్తూ వేరవుతుంటాయి.

విరిసి ముకుళించే ఏ కుసుమ కోరకమూ
అందులో సగపాటి నెత్తావినైనా విరజిమ్మలేదు
పాపాయి పాదాల్లా
జీవితపు కొత్తదారులలో వెలుగు వెదజల్లలేవు.

II

పాపాయి చేతులు, ముడుచుకున్న మొగ్గలు
పక్కన ఏ చిగురూ కనిపించకపోయినా;
ముట్టుకుంటే చాలు తెరుచుకుంటాయి ముంగురుల్లా
మళ్ళీ చుట్టుకునే పాపాయి చేతులు.

రణభేరీ వినిపించగానే యోధుల చేతులు
కత్తులు బిగించి పట్టుకున్నట్టు
అవి ముడుచుకుని, పటకాల్లా పట్టుబిగిస్తాయి.

వాటికి, అత్యంత సుందరమైన ప్రదేశాలలో వేకువ
ముత్యాలదండలేసిన గులాబిమొగ్గలు సైతం దీటు రావు;
సృష్టిలో ఎంతటి మనోహరమైన కుసుమమైనా
పాపాయి చేతులముందు దిగదుడుపే.

III

పాపాయి కన్నులు భాషిస్తాయి, పలుకు రాకముందే,
పెదాలు మాటలూ, నిట్టూర్పులూ నేర్వకముందునుండే,
వాటి దృష్టిని ఆకట్టుకోగల అన్ని వస్తువులనీ
అనుగ్రహిస్తాయి పాపాయి కన్నులు.

పాపాయి నవ్వుతూ పడుకుంటే,
నిద్ర వస్తూ పోతూ దోబూచులాడుతుంటే,
ప్రేమకి అందులో స్వర్గమే సాక్షాత్కరిస్తుంది.

వాళ్ళ ఒక్క చూపు చాలు పాపాలూ, కష్టాలూ పటాపంచలు;
వాళ్ళ మాటలు మేధావుల్ని సైతం నోరుమూయిస్తాయి.
పాపాయి కన్నుల్లో కనువిందు చేసే
దైవం తారాడుతున్నట్టు అనిపిస్తుంది.
.

స్విన్ బర్న్

5 April 1837 – 10 April 1909

ఇంగ్లీషు కవి

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org Sketch of Swinburne at age 23 by Dante Gabriel Rossetti

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org Sketch of Swinburne at age 23 by Dante Gabriel Rossetti

.

Étude Réaliste

(Realistic Study)

 .

I

A baby’s feet, like sea-shells pink,

      Might tempt, should heaven see meet,

An angel’s lips to kiss, we think,

      A baby’s feet.

Like rose-hued sea-flowers toward the heat

      They stretch and spread and wink

Their ten soft buds that part and meet.

No flower-bells that expand and shrink

      Gleam half so heavenly sweet

As shine on life’s untrodden brink

      A Baby’s feet.

II

A baby’s hands, like rosebuds furled

      Whence yet no leaf expands,

Ope if you touch, though close upcurled,

      A baby’s hands.

Then, fast as warriors grip their brands

      When battle’s bolt is hurled,

They close, clenched hard like tightening bands.

No rosebuds yet by dawn impearled

      Match, even in loveliest lands,

The sweetest flowers in the entire world—

      A baby’s hands.

III

A baby’s eyes, ere speech begin,

      Ere lips learn words or sighs,

Bless all things bright enough to win

      A baby’s eyes.

Love, while the sweet thing laughs and lies,

      And sleep flows out and in,

Sees perfect in them Paradise.

Their glance might cast out pain and sin,

      Their speech make dumb the wise,

By mute glad godhead felt within

      A baby’s eyes.

.

(Note: This is only a part of the poem)

.

Algernon Charles Swinburne

5 April 1837 – 10 April 1909

English Poet, Playwright, Novelist and Critic

Poem Courtesy:

http://www.bartleby.com/246/773.html

A Victorian Anthology, 1837–1895.

Ed: Edmund Clarence Stedman, (1833–1908).

 

వ్రాసినది: NS Murty | సెప్టెంబర్ 4, 2015

Just That… Naresh Kumar, Telugu, Indian

……

Then, why didn’t you express your love for me that day?”

Looking at me over the tea cup, she asked with a smile.

We must be meeting some fifteen years since.

“Then I wasn’t aware what love was!” I said.

Time shed minutes silently like a deciduous tree.

A tender boy cleansed them off the table soon.

“Then why do you keep mum about it now?” she asked

Removing the fly trapped in the remains

of the tea-cup with a matchstick I said:

“’cause, now I know what love means!”  .

.

Naresh Kumar

Naresh Kumar

                 Naresh Kumar

 Mr Naresh Kumar (29) is a content writer for a web Magazine and lives in Hyderabad.  Reading and travelling are his major interests.

బస్ ఇత్నా సా

“ఆ రోజున నన్ను ప్రేమించిన సంగతి నాతో చెప్పలేదెందుకని?”
నవ్వుతూనే అడిగిందామె తన టీ కప్పుని చేతిలో పట్టుకొని నన్నే చూస్తూ…
బహుశా పదిహేనేళ్ళై ఉండవచ్చు మేము కల్సి
“ఎందుకంటే అపుడు ప్రేమంటే తెలియదు” చెప్పాన్నేను…

కొద్ది సేపటికి మామధ్య బల్ల పై రాలినకొద్ది నిశ్శబ్దాన్ని
ఒక చాయ్ తెచ్చిన పిల్లవాడు తుడిచి వెళ్ళిపోయాడు
మళ్ళీ అడిగిందామె…..
“మరి ఇప్పుడెందుకు చెప్పటం లేదు?”
ఖాలీ కప్పులో దాగున్న ఈగని అగ్గి పుల్లతో బయటికి తీస్తూ చెప్పాన్నేను…
“ఎందుకంటే ఇప్పుడు నాకు ప్రేమంటే తెలుసు కాబట్టి”

.

నరేష్కుమార్

“నాకు ఎవరైనా పని ఇప్పించరా?” అని నేను పొద్దున్నే వేడుకున్నాను.

నేను చక్కని రాళ్ళు పరచిన రహదారి మీద నడుస్తున్నాను.
చేతిలో కత్తితో మహరాజు  రథం  మీద వచ్చేడు.
చేయి చాపుతూ, “నా అధికారంతో నీకు పని ఇస్తునా, రా” అన్నాడు.
కాని అతని అధికారానికి నేను విలువ ఇయ్యలేదు.
అతని రథం మీద తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు.

మధ్యాహ్నం ఎండ మండిపోతోంది. అందరూ తలుపులు వేసుకున్నారు.
నేను వంకరతిరిగిన సందుల్లోంచి నడుస్తున్నాను.
ఒక ముదుసలి బంగారు సంచితో ఎదురొచ్చాడు.
కాసేపు తటపటాయించి, “నా డబ్బుతో నీకు పనిస్తా, రా” అన్నాడు.
ఒక్కొక్క నాణేన్ని ఎగరేస్తూ చెప్పాడు. నేను వద్దన్నాను.

సాయంత్రం అయింది. ఉద్యానం కంచె చుట్టూ పూలు విరగబూసి ఉన్నాయి.
ఒక అందమైన పడుచు, “రా, నా నవ్వుతో నిన్ను కొంటాను” అంది.
ఆమె నవ్వు వాడి, కరిగి కన్నిరైపోయింది. ఆమె చీకటిలో కలిసిపోయింది.

సూర్యుడు ఇసకమీద మెరుస్తున్నాడు.
సముద్రపొడ్డున కెరటాలు వంపులు వంపులుగా ఎగసి
భళ్ళున విరుగుతున్నాయి.
ఒక బాలుడు గవ్వలతో ఆడుకుంటున్నాడు.
అతను తలేత్తి చూశాడు. నన్నెరుగును కాబోలు.
“నేను నీకు ఏమీ ఇవ్వలేను నాతో గడిపినందుకు” అన్నాడు.

అంతే! అప్పటినుండి ఆ కుర్రాడితో కుదిరిన ఒప్పందంతో
నేను స్వేచ్ఛాజీవి నయ్యాను.

.

రవీంద్రనాధ్ టాగోర్

 

7 May 1861 – 7 August 1941

బెంగాలీ, భారతీయ కవి

 

.

The Last Bargain

.

“Come and hire me,” I cried, while in the morning
I was walking on the stone-paved road.
Sword in hand the King came in his chariot.
He held my hand and said, “I will hire you with my power,”
But his power counted for naught and he went away in his chariot.

In the heat of the mid-day the houses stood with shut doors.
I wandered along the crooked lane.
An old man came out with his bag of gold.
He pondered and said, “I will hire you with my money.”
He weighed his coins one by one. But I turned away.

It was evening. The garden hedge was all a flower.
The fair maid came out and said, “I will hire you with a smile.”
Her smile paled and melted into tears and she went back alone into the dark.

The sun glistened on the sand and the sea waves broke waywardly.
A child sat playing with shells.
He raised his head and seemed to know me and said,
“I hire you with nothing.”

From henceforward that bargain struck in child’s play made me a free man.

.
Rabindranath Tagore

7 May 1861 – 7 August 1941

Bengali, Indian

వ్రాసినది: NS Murty | సెప్టెంబర్ 2, 2015

సానెట్ 4… షేక్స్పియర్, ఇంగ్లీషు కవి

ఇది షేక్స్పియర్ 400 వ వర్ధంతి సంవత్సరం

ఈ సానెట్లు వివాహానికి విముఖంగా ఉన్న ఒక యువకుడిని ఉద్దేశించి వ్రాసినట్టు పండితుల అభిప్రాయం.

 

 

ఔదార్యములేని సొగసుకాడా! నీ సౌందర్యపు
వారసత్వాన్ని నీ మీదే ఎందుకు ఖర్చు చేసుకుంటావు?
ప్రకృతి ఇవ్వడానికితప్ప దాచుకునే ఉపాయనాలు ఈయదు,
అది నిష్కపటి; అందుకే అన్నీ ఉచితంగానే ఇస్తుంది.
అలాటపుడు, ఓ సౌందర్యలోభీ, ప్రకృతి ఉదారతతో
ప్రసాదించిన బహుమానాన్ని ఎందుకు నిష్ఫలం చేస్తావు?
ఓ వ్యర్థ కుసీదకా, సంపదలలోకెల్ల స్రేష్ఠమైన
సంపదని ఉపయోగించుకుని బ్రతకలేకపోతున్నావు?
నీతో నువ్వే వ్యవహరం జరుపుకుంటూ
నిన్ను నువ్వెందుకు ఆత్మవంచన చేసుకుంటావు?
రేపు ప్రకృతి నీకు చరమగీతి పాడినపుడు,
చేసిన ఖర్చుకి ఏ సంతృప్తికరమైన ఋజువు మిగులుస్తావు?
నీతోపాటే నీ సౌందర్యశేషమూ సమాధిపాలు అవుతుంది
అదే మిగిల్చి ఉంటే, నీ స్మృతిని కొనసాగించి ఉండేది.
.
(వివరణ: కుసీదకుడు: వడ్డీ వ్యాపారి )

 షేక్స్పియర్

 William ShakespeareShakespeare

.

Sonnet IV

.

Unthrifty loveliness, why dost thou spend
Upon thy self thy beauty’s legacy?
Nature’s bequest gives nothing, but doth lend,
And being frank she lends to those are free:
Then, beauteous niggard, why dost thou abuse
The bounteous largess given thee to give?
Profitless usurer, why dost thou use
So great a sum of sums, yet canst not live?
For having traffic with thy self alone,
Thou of thy self thy sweet self dost deceive:
Then how when nature calls thee to be gone,
What acceptable audit canst thou leave?
   Thy unused beauty must be tombed with thee,
   Which, used, lives th’ executor to be.

.

Shakespeare

వెయ్యేళ్ళ క్రితమే గతించిన నేను,
నీకు ఈ ప్రాక్తన  మధుర గీతం రాస్తునా.
మాటలే నీకు వార్తాహరులుగా పంపుతునా
నేను నీతో కలిసి నడవను గనుక.

నువ్వు సముద్రాలపై వారధులే కడతావో
భీకరమైన రోదసిలో భద్రంగా ప్రయాణిస్తావో
ఉత్కృష్టమైన రమ్యహర్మ్యాలే నిర్మిస్తావో,లేక
ఇనుమూ,ఇటుకతో కట్టుకుంటావో నా కనవసరం .

ఇంకా సంగీతమూ, మద్యమూ దొరుకుతున్నాయా?
విగ్రహాలూ, ఇంతలేసి కన్నులున్న ప్రేమికలున్నారా?
మంచీ, చెడూ గురించిన పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలున్నాయా?
ఊర్ధ్వలోకాల్లోని వారికై ప్రార్థనలున్నాయా?

మనం  మనసులెలా గెలవాలి? సాయంత్రవేళ
వీచే పిల్ల తెమ్మెరలా మన ఊహలు తేలియాడాలని
పాపం గుడ్డి మారాజు పూర్వం ఎప్పుడో
మూడువేల ఏళ్ళ క్రిందట చెప్పనే చెప్పాడు. 

చూడని, తెలియనేరని, ఇంకా పుట్టనే పుట్టని
ఓ మిత్రమా, తీయని మన ఆంగ్లభాషాప్రేమికుడా!
నామాటలు రాత్రిపూట ఒంటరిగా చదువుకో,
నేనో కవిని, యువకుణ్ణి.

నేను నీ ముఖం చూడలేను గనుక
నీతో చెయ్యి కలపలేను గనుక
వ్యోమ,కాలాలు సాక్షిగా నీకు నా ఆత్మీయ
శుభకామనలు. నువ్వు గ్రహిస్తావులే. 
.
జేమ్స్ ఫ్లెకర్

5 November 1884 – 3 January 1915

ఇంగ్లీషు కవి

.

James Elroy Flecker

.

To A Poet A Thousand Years Hence

I who am dead a thousand years,

 And wrote this sweet, archaic song,

 Send you my words for messengers

 The way I shall not pass along

 I care not if you bridge the seas

 Or ride secure the cruel sky,

 Or build consummate palaces

 Of metal or of masonry.

 But have you wine and music still,

 And statues and a bright-eyed love,

 And foolish thoughts of good and ill,

 And prayers to them who sit above?

 How shall we conquer? Like a wind

 That falls at eve our fancies blow,

 And old Maeonides* the blind

 Said it three thousand years ago.

 O friend unseen, unborn, unknown,

 Student of our sweet English tongue:

 Read out my words at night, alone:

 I was a poet, I was young

 Since I can never see your face,

 And never shake you by the hand,

 I send my soul through time and space

 To greet you. You will understand.

.

James Elroy Flecker

5 November 1884 – 3 January 1915

English Poet, Novelist and Playwright.

(Note: Maeonides: Homer)

Poem Courtesy:

http://wonderingminstrels.blogspot.com/2003/04/to-poet-thousand-years-hence-james.html

వ్రాసినది: NS Murty | ఆగస్ట్ 30, 2015

Come! Let’s weave a dream for the morrow… Sahir Ludhianvi,

Come! Let’s weave a dream for the morrow,

Lest this grave enduring night should bite

And unnerve us, that for the rest of our lives,

Our heart and mind fail to weave a colorful dream!

Though youth is fleeting from us like a dart

Life totes on the mere strength of dreams …

Dreams of tresses, of lips, and shapely bodes

Of reaching pinnacle of art and touch sublime poetry;

Dreams of urbane life and a prosperous country

Dreams of prisons and of roads to gallows

They were the marrow of my youthful days;

And they were the essence of activity I was nourished with.

If these dreams were to die, life would just be colorless

And go pale like a hand caught under a boulder.

Come! Let’s weave a dream for the morrow,

Lest this grave enduring night should bite

And unnerve us, that for the rest of our lives,

Our heart and mind fail to weave a colorful dream! 

.

Sahir Ludhianvi 

8 March 1921 – 25 October 1980

Urdu Poet and Lyricist,  Indian 

.

Sahir Ludhianvi

.

ఆవో కే కోయీ ఖాబ్ బునేం కల్ కే వాస్తే

వర్న యే రాత్ ఆజ్ కీ సంగీన్ దౌర్ కీ

డస్ లేగీ జానో దిల్ కో కుఛ్ ఐసే కె జానో దిల్

తా ఉమ్ర్ ఫిర్ న కోయీ హసీన్ ఖాబ్ బున్ సకేం

గో హమ్ సే భాగ్తీ రహీ యే తేజ్ గామ్ ఉమ్ర్

ఖాబోంకే ఆస్రేపే కటీ హై తమామ్ ఉమ్ర్

జుల్ఫోం కే ఖాబ్, హోంటోం కే ఖాబ్, ఔర్ బదన్ కే ఖాబ్

మేరాజ్ ఫన్ కే ఖాబ్, కమాల్ సుఖన్ కే ఖాబ్

తహజీబ్ జిందగీ కే, ఫ్రోగ్ వతన్ కే ఖాబ్

జందాం కే ఖాబ్, కూచె దారో రసన్ కే ఖాబ్

యే ఖాబ్ హీతో అప్నీ జవానీ కే పాస్ థే

యే ఖాబ్ హీతో అప్నీ అమల్ కే ఎసాస్ థే

యే ఖాబ్ మర్ గయే హైతో బే రంగ్ హై హయాత్

యుం హై కె జైసే దస్తె తహ్ సంగ్ హై హయాత్

ఆవో కే కోయీ ఖాబ్ బునేం కల్ కే వాస్తే

వర్న యే రాత్ ఆజ్ కీ సంగీన్ దౌర్ కీ

డస్ లేగీ జానో దిల్ కో కుఛ్ ఐసే కె జానో దిల్

తా ఉమ్ర్ ఫిర్ న కోయీ హసీన్ ఖాబ్ బున్ సకేం

ఆవో కే కోయీ ఖాబ్ బునేం కల్ కే వాస్తే

వర్న యే రాత్ ఆజ్ కీ సంగీన్ దౌర్ కీ

డస్ లేగీ జానో దిల్ కో కుఛ్ ఐసే కె జానో దిల్

తా ఉమ్ర్ ఫిర్ న కోయీ హసీన్ ఖాబ్ బున్ సకేం

గో హమ్ సే భాగ్తీ రహీ యే తేజ్ గామ్ ఉమ్ర్

ఖాబోంకే ఆస్రేపే కటీ హై తమామ్ ఉమ్ర్

.

Telugu Transliteration courtesy:

 Janab Abd Wahed

“ఉర్దూ కవిత్వ నజరానా” శుక్రవారం,  August 2015,

Kavi Sangamam Group in Facebook.

సమస్తభూతకోటికి తండ్రివయిన పరమాత్మా!
దేశకాలావధులుదాటి జనులు నిను కొలుస్తారు
ఋషులూ, పండితులూ, పామరులన్న భేదంలేకుండా
యెహోవావనో, అల్లావనో, ఈశ్వరుడవనో!
సృష్టికి ఆదికారణమవు; కానీ, ఎవరికీ ఆకళింపు కావు:
నా ఇంద్రియాలకి ఇంతవరకు మాత్రమే తెలుసుకునేలా
నిర్దేశించేవు:నువ్వు దయామయుడవనీ,
నేను మాత్రం నిన్ను కనుగొనలేననీ.
అయినప్పటికీ, ఈ విశాలనిశాజగతిలో
చెడులో మంచిని చూడగలిగే దృష్టి ప్రసాదించేవు;
ఈ ప్రకృతిని విధితో గట్టిగా ముడివేస్తూనే
మనిషికి ఇచ్చవచ్చినది చేయగల స్వేచ్ఛనిచ్చావు.
నా మనసు ఏది అనుమతిస్తుందో అది చేసేలా,
ఏది వద్దని వారిస్తుందో అది చెయ్యకుండుట ఎలాగో,
వాటితోపాటు,స్వర్గాన్ని పొందడమెలాగో కంటే,
నరకాన్ని తప్పించుకోడమెలాగో బోధించు;
నీవు కరుణతో అనుగ్రహించిన సంపదలేవీ
నేను అజ్ఞానంతో దూరం చేసుకోకుండా చూడు
ఎందుకంటే మనిషి స్వీకరణే దైవానికి మన్నన,
అనుభవించడమే … ఆజ్ఞ శిరసావహించడం.
అయినప్పటికీ, నా పై నీ అనుగ్రహాన్ని
లేశమైన ఈ భూమి మనుగడవరకే పరిమితి చేయకు,
పరీవ్యాప్తమై వేల జగత్తులున్నచోట కేవలం
మనిషికే నీవుదేవుడవని నేను భ్రమించకుండా చూడు,
ఈ బలహీణుణ్ణి, ఈ అవివేకిని
నీ ప్రయత్నాలని వృధా చేసి
నీ శత్రువని నేను భావించినవాడికి
ఇక్కడే నరకాన్ని చవిచూచేలా చెయ్యనీయకు.
నేను చెప్పినది సరియైతే, నీ కరుణ ప్రసరించి
నేను ఆ ఋజుమార్గంలో కొనసాగేలా ఆశీర్వదించు;
నేను పొరబడితే, ప్రభూ, నా హృదయానికి,
సరియైన త్రోవ కనుక్కోగల శక్తినిప్రసాదించు.
నన్ను వివేకహీనమైన అహంకారంనుండీ,
ధర్మదూరమైన అసంతృప్తినుండీ రక్షించు;
నీ వివేకము నిరాకరించినచోటులలోనూ,
నీ అనుగ్రహము వర్షించినచోటులలోనూ
ఇతరుల కష్తాలను అర్థంచేసుకోగల విజ్ఞతనీ,
నేను చూసేలోపాన్ని కప్పిపుచ్చగల శక్తినీ ఇవ్వు;
నేను ఇతరులపై ఏ అనుకంప ప్రదర్శించగలనో
అదే అనుకంప నీవు నాపై ప్రసరించు.
నేను అల్పుడినే, కానీ పూర్తిగా కాదు,
నీ ఊపిరి నాకు పునర్జన్మనిస్తుంది కనుక;
ప్రభూ, నేను ఏ యే చోటుల సంచరించినా
జీవ్వనంలోనూ, మరణంలోనూ నీవే నన్ను నడిపించు.
ఈ రోజు నాకు కడుపుకీ, మనసుకీ శాంతి అనుగ్రహించు.
తక్కినవి ఎన్ని నువ్వు అనుగ్రహించినా.
నీకు తెలుసు శ్రేష్ఠమైనది అనుగ్రహించేవో లేదో,
నీ సంకల్పం ఏదైతే అలాగే జరగనీ.
ఈ విశ్వమే నీ దేవాలయమైన చోట,
భూమ్యాకాశాలూ, రోదశీ నివేదనాస్థలమైన చోట,
అందరూ ఏకకంఠంతో కీర్తించనీ
సృష్టిలోని సమస్త సుగంధాలూ వ్యాపించనీ!

.
అలెగ్జాండర్ పోప్

21 May 1688 – 30 May 1744

ఇంగ్లీషు కవి

Alexander Pope

.

Universal Prayer

.

Father of all! in every age,

    In every clime adored,
By saint, by savage, and by sage,
    Jehovah, Jove, or Lord!
Thou Great First Cause, least understood:
    Who all my sense confined
To know but this—that thou art good,
    And that myself am blind:
Yet gave me, in this dark estate,
    To see the good from ill;
And binding Nature fast in fate,
    Left free the human will.
What conscience dictates to be done,
    Or warns me not to do,
This, teach me more than Hell to shun,
    That, more than Heaven pursue.
What blessings thy free bounty gives,
    Let me not cast away;
For God is paid when man receives,
    To enjoy is to obey.
Yet not to earth’s contracted span,
    Thy goodness let me bound,
Or think thee Lord alone of man,
    When thousand worlds are round:
Let not this weak, unknowing hand
    Presume thy bolts to throw,
And deal damnation round the land,
    On each I judge thy foe.
If I am right, thy grace impart,
    Still in the right to stay;
If I am wrong, oh teach my heart
    To find a better way.
Save me alike from foolish pride,
    Or impious discontent,
At aught thy wisdom has denied,
    Or aught thy goodness lent.
Teach me to feel another’s woe,
    To hide the fault I see;
That mercy I to others show,
    That mercy show to me.
Mean though I am, not wholly so
    Since quickened by thy breath;
Oh lead me wheresoe’er I go,
    Through this day’s life or death.
This day, be bread and peace my lot:
    All else beneath the sun,
Thou know’st if best bestowed or not,
    And let thy will be done.
To thee, whose temple is all space,
    Whose altar, earth, sea, skies!
One chorus let all being raise!
    All Nature’s incense rise!
.
Alexander Pope

poem Courtesy:

https://archive.org/stream/englishpoetryits00gaylrich#page/112/mode/1up

నువ్వు అందమైన దానివే, కాని అది గతం,
ఒక పురాతన పియానో మీద ఆలపించిన
ఒకనాటి సంగీత రూపకంలా;
లేదా,18వ శతాబ్దపు అంతిపురాల్లో
సూర్యకాంతులీనే పట్టువలిపానివి.

నీ కన్నుల్లో గడువు మీరి, వ్రాలుతున్న
నిమేష కుసుమాలు నివురుగప్పుతున్నాయి;
నీ ఆత్మ సౌరభం
ఏదో తెలియని వాసనతో ముంచెత్తుతోంది
చాలకాలం మూతవేసిన జాడీల్లోని ఆవకాయలా.

కానీ, నీ గొతులో పలికే స్వరభేదాలు

వాటి మేళవిప్ములు వింటుంటే నాకు మనోహరంగా ఉంది.

నా శక్తి అప్పుడే ముద్రించిన నాణెం లాంటిది
దాన్ని నీ పాదాల ముందు ఉంచుతున్నాను.
మాట్టిలోంచి తీసి చూడు.
దాని తళతళ నీకు నవ్వు తెప్పించవచ్చు

.

 ఏమీ లోవెల్

February 9, 1874 – May 12, 1925

అమెరికను కవయిత్రి

.

Amy Lowell

.

A Lady

.

You are beautiful and faded,

Like an old opera tune

Played upon a harpsichord;

Or like the sun-flooded silks

Of an eighteenth century boudoir.

In your eyes

Smoulder the fallen roses of outlived minutes,

And the perfume of your soul

Is vague and suffusing,

With the pungence of sealed spice jars.

Your half-tones delight me,

And I grow mad with gazing

At your blent colors.

My vigor is a new-minted penny,

Which I cast at your feet.

Gather it up from the dust,

That its sparkle may amuse you.

.

Amy Lowell

February 9, 1874 – May 12, 1925

American

Poem Courtesy:

The New Poetry: An Anthology.  1917.

Harriet Monroe, ed. (1860–1936).

http://www.bartleby.com/265/199.html

వ్రాసినది: NS Murty | ఆగస్ట్ 27, 2015

Staking Life… Mohan Rishi, Telugu, Indian

There is nothing more to be dreadful about death,

Nor, are there any illusions of it visiting a particular day.

The light and night try to neutralize one another

Pleasures and pains are not exempted.

Today walks over us to morrow

The survivors continue their death-ward journey.

Death lurking in every step, and

Life abiding under shadow of death

Are the facts of the times.

One can’t witness any glimmer of hope

In people living under Damocles’ sword.

Is coming home a bane or a blessing?

It’s moot on a frightful disquieting stygian night.

In a wont, heartless, calcining world

Where people are insulated from one another

Dumbstruck and half-asleep in their own time-zones,

Their cells, busy engagements, and their heart-rending grieves,

There is more now to fear … how to live?

.

Mohan Rishi

Telugu

Indian

Image Courtesy: Mohan Rishi

Image Courtesy: Mohan Rishi

Mr. Mohan Rishi is a copy Editor with Ad Agency. He has over 100 poems published in all reputed Telugu magazines . Music and Literature are his passion. He can be reached at: Mohanrishi.73@gmail.com.

చంపుడుపందెం

.

చావుగురించి భయపడ్డానికేమీ లేదు. ఇప్పుడది ప్రత్యేకంగా
ఒకరోజున వస్తుందన్న భ్రమలూ లేవు.

పగలూ, రాత్రులూ ఒకదాన్నొకటి చంపుకుంటాయి. సంతోషాలూ,
దుఃఖాలూ, అతీతాలూ కావు.

రోజు మనల్ని చంపి మరోరోజులోకి ప్రవేశిస్తుంది. బతికి బట్టకట్టినవాళ్ళు
మరణం దిశగా ప్రయాణిస్తారు

.

అడుగు అడుగులోని చావూ, చావు నీడలోని బతుకూ ఇప్పటి 
నిజాలు. ప్రాణాలు ఉగ్గబట్టుకొని చరిస్తున్న జీవాల్లో ఏ రేపటి 
ఆశలకాంతినీ కనుగొనలేవు.

తిరిగిరావడం చావో, బతుకో తేల్చుకోలేని భయవిహ్వల కాళరాత్రి
కాలాల్లో. జాలాల్లో. హృదయవిదారక శోకాల్లో.

పలకరించుకోవడానికి దొరకని సమయాల్లో. మాటలు దొరకని 
సందర్భాల్లో. పలవరించలేని సగంనిద్రల్లో. ఒకరికొకరు ఏమీకాని
నిర్దిష్ట, నిర్దయామయ నిప్పులకుంపటి లోకంలో.

ఇప్పుడు బతుకు గురించి భయపడ్డానికే చాలా వుంది.

.

మోహన్ రుషి

నాకు తెలుసు, నాకొక్కడికే తెలుసు…
ఏ నమ్మకమూ, ఏ నియమమూ,
ఏ సంగీతమూ, ఏ ఆలోచనా లేకపోతే
ఈ హృదయం ఎంత గాయపడుతుందో.

నాకు తెలుసు, నాకొక్కడికే తెలుసు…
కాని అదేదీ నేను చెప్పలేను.
ఎందుకంటే ఆ అనుభూతి ఆకాశం లాంటిది
కనిపిస్తుంది, చూడడానికి ఏమీ ఉండదు.
.
ఫెర్నాండో పెసో
June 13, 1888 – November 30, 1935

పోర్చుగీసు కవి

Fernando Pessoa

.

I Know, I Alone

.

I know, I alone

How much it hurts, this heart

With no faith nor law

Nor melody nor thought.

Only I, only I

And none of this can I say

Because feeling is like the sky –

Seen, nothing in it to see.

.

Fernando Pessoa

June 13, 1888 – November 30, 1935

Portuguese Poet, writer, literary critic, translator, publisher and philosopher.

Poem Courtesy:  http://allpoetry.com/Fernando-Pessoa

Older Posts »

వర్గాలు

అనుసరించు

Get every new post delivered to your Inbox.

మరో 877గురు చందాదార్లతో చేరండి

%d bloggers like this: